Poems

Poems

கவிதை

குறை

வாலியை

மகாபலியை

மாய்த்ததை

என்னதான் நியாயங்கள்

நிரப்பினாலும்

ஒப்புக்கொள்ள

மறுக்கும் மனமே

குறையொன்றுமில்லாத

கோவிந்தனாக இருந்தாலும்

அவதாரமென்று

மண்ணுலகில் வந்துவிட்டால்

ஒப்புக்கேனும்

குறை வந்துவிடுமென்று

ஆறுதல் கொள்ளலாகாதா

தனக்குத்தானே?

நடப்பியல்

அன்றாட வாழ்வில்

மூச்சுத் திணறவைக்கும்

ஒராயிரம் நடப்பியல் உண்மைகள்

நித்தம் நித்தம் நிரந்தரமாய்

குரல்வளையை நெறித்துக்கொண்டிருக்கையில்

உலக மகா தத்துவங்கள்

வரலாற்று ஆவணங்களை

பார்த்துப் பரவசப்படச்சொன்னால்........?!

மின்னல் இடி மழை

பளிச் பளிச்சென்று மின்னல்

 

விழிகளைக் கூசசெய்யும் போதே

 

கேட்கப்போகும் பேரிடிச் சத்தத்தில்

 

திகில் கொண்டு அஞ்சும் நெஞ்சம…

 

சோவென்ற மழையில்

 

சோகம் கொண்டாலும்

 

உள்ளுக்குள் ஒவ்வொன்றாய்

 

மடல் விரியும் ஒராயிரம்

 

உவகை மலர்கள்........

 

இடி மின்னல் தாக்கல்களை தவிர்க்கவும்

 

தப்பிக்கவும் வழிகள் பற்றி

 

அடிப்பிரக்ஞை பிராண்டிக்கொண்டிருக்க,

 

காற்றில் கம்பிப்பிடிப்புக்கு மேலே

 

உயர்ந்து மடங்கி மழைநீரை நிரப்பி

 

பொங்கி வழியச்செய்யும்

 

துணி தாங்கி நிலைகுலையச்செய்யும்

 

குடையும் கையுமாய்

 

மழைநீரும் சாக்கடைவெள்ளமும்

 

சங்கமித்து நதியாய் ஓடும்

 

வீதிகளில் நகர்வலம்......

 

வைகாசி வரை காத்திராமல்

 

காலத்திற்கு முந்தி சித்திரையில்

 

தன் பிறவி தருணத்திலேயே வந்து

 

ஆரம்பமானதா இந்த இடி மின்னல் மழை

 

உறவுப்பிணைப்பு-அன்பு வெறுப்பு சிநேகப்பிடிப்பு......!

 

இதோ மீண்டும் பளிச் பளிச்சென்ற மின்னல்

 

பட படவென்ற பேரிடிச் சத்தம்..

 

மழை மட்டும் பெய்யவில்லை

 

சிலரின் ஆர்ப்பாட்ட ஆரவார மிக்க

 

பயனற்ற பாழ்ச் சொற்களைப்போல்....

 

 

வண்டிக்காளை

காரணம் புரியாமல்

புகைமூட்டமாய் எந்நேரமும்

மனதில் சூழ்ந்துகொண்டிருக்கும்

சோக வெறுமை,

சுழந்துகொண்டிருக்கும்

அமைதியின்மை

எதையும் செய்யவிடாமல்

கிரியாசக்தியுடன்

ஒத்துழைக்காத

உறுப்புக்கள்

இன்னும் எத்தனை நாள்,

எத்தனை காதமென்று

பாரவண்டியை இழுத்துக்கொண்டிருக்கையில்

சுரீர் சுரீரென்று சாட்டையடிகள்

அதட்டல்கள்.....ஆக்ஞைகள்...எள்ளல்கள்...

ஐயோ பாவம் என்று பார்வையாளர்கள்

பரிதவிக்க….

இன்னும் பாரமேற்றமாட்டார்களா

கொஞ்ச தூரம் கூட போக மாட்டோமா

என்றுஆசைகொள்ளும் அதிசயக் காளைகள்....!

 

 

 

வலியும் கிலியும்

 

 

வலியை சகித்துக்கொள்ள

 

நெடுநாள் பயின்று பயின்று

 

ஒரளவுக்கு பழகமுடிந்தும்

 

வலிகள் வரப்போகிறதென்ற

 

ஆரம்ப சைகைகள்

 

கிடைக்கத் தொடங்கையிலேயே

 

நெஞ்சில் வந்து உடும்பாய்

 

கவ்வுக்கொண்டுவிடும்

 

வரப்போகும் வலியை

 

நினைந்துள்ள கிலி.......!

 

அதை அப்புறப்படுத்த

 

எடுத்துக்கொண்ட

 

அப்பியாசங்களெல்லாம்

 

தோல்விக்குமேல் படுதோல்வி

 

என் செய்வேன்..,.என் செய்வேன்...,

 

பராபரமே..............

 

 

மூடசொர்க்கம்

 

 

புருஷாயிசின் முக்காலே முண்டாணியும்

 

கொஞ்சம் விவேகமுடன் வாழ முயன்றதால்

 

கிடைத்த பயனென்னமோ நரகம்தான்.....!

 

மிஞ்சியுள்ள மிச்சசொச்சம் நாட்களை

 

முட்டாளாய் கடத்திவிட்டாலென்ன என்றொரு

 

யோசனை......, நடக்குமா……?

 

 

 

வானப்பிரஸ்தம்

 

 

ஒரின சேர்க்கைக்கு

 

சமூக அங்கீகாரம் ஒரளவுக்கு

 

வந்துவிட்டதினால்

 

நட்பெனும் போர்வையில்

 

ஊரார் பயமின்றி

 

அடுத்த ஆசிரமம் வரை காத்திராமல்

 

உடைபடும் முதல் ஆசிரமம்........

 

மூன்றாவது ஆசிரமத்துக்கானால்

 

இன்று போக காடில்லைதான்....

 

நாட்டிலே, வீட்டிலே பயிலலாம்.....

 

காம உணர்வுகள் அற்றுப்போன

 

வாழ்க்கைப் பங்காளி பற்றி

 

இவ்விஷயத்தில் பயமில்லாவிடிலும்

 

வேறு பல லௌகிகத்தேவைகளுக்காக

 

வந்துகொண்டிருக்கும் சீண்டல்களை

 

மறிகடக்கத் தெரியவேண்டும்....

 

“பட்டறிந்த தேக சுகம் விட்டுப்போகாமல்”

 

வேறிடங்களுக்கு தலைகாட்டித் தாவினால்

 

சீ சீ புளிக்குமென ஒதுக்கிவிடமுயலவேண்டும்...

 

ஸ்தூலமான லௌகீக வாசனைகளை

 

ஒரளவுக்கேனும் கட்டுப்பாட்டுக்குள்

 

நிறுத்த முடிந்தாலும்

 

உள்ளுக்குள்ளே புதைந்து கிடக்கும்

 

சூக்குமமான பிறவி வாசனைகளை

 

அடக்கி ஆளாவிட்டால்

 

அனர்த்தங்களை பாரெங்கும்

 

பறைசாத்த காத்திருக்கும்

 

ஊடகங்கள்.... கவனம்.....

 

அடக்கியாளல் அப்பியாசம்

 

தொடரட்டும் கடைசிவரை.....

 

 

 

தலைவன்

 

 

குருடர்களை குருடன்

 

இட்டுச்செல்லமுடியாதுதான்

 

இட்டுச்செல்வதாய்

 

ஆசைக்காட்டி வந்தவன்

 

பைட்பைப்பர் ஆகிவிட்டால்...........?

 

 

 

இப்போதெல்லாம்.......

 

 

இப்போதெல்லாம்

 

அவளுக்கே அவளைப் பிடிப்பதில்லை..

 

உதிர்ந்தது போக மிஞ்சிய

 

நரைத்த தலைமயிரின் கீழ்த்

 

தெரியும் வழுக்கை..

 

ஒளீயிழ்ந்து கண்ணீர்

 

நிறையும் விழிகள்.......

 

கீழெ கருமை வளையங்கள்......

 

சுருக்கங்கள் விழுந்துவிட்ட முகம்..

 

நிகழ்காலக் கண்ணாடியை விட,

 

நிழலாகவேனும் சுயமுகத்தின்

 

சுந்தர சொப்பனங்களை

 

காட்டி வாட்டும் அசதியின் மயக்கத்தில்

 

வழுதிச்சென்றுவிடும் உணர்வுகள்…

 

 

 

செய்வதறியா...........

 

 

பார்க்கலாகாது என நினைந்தாலும்

 

பார்த்துவிடும் விழிகள்......

 

கேட்கக்கூடாதவைகளையும்

 

கேட்டுவிடும் காதுகள்.....

 

நஞ்சு கலந்ததெனத் தெரிந்தும்

 

சுவைத்துண்ணத் தயங்காத,

 

கேட்போரை முள்ளாய் குத்திவிடும்

 

கூர் நாக்கு....

 

இசைவின்றி நாற்றம், மணம், சுற்றுப்புற மாசுக்கள்

 

பேதமின்றி உள் இழுத்துக்கொண்டிருக்கும்

 

நாசித் துவாரம்....

 

வீடு வெளி வாயுமண்டலம் நீர் திடப்பொருள்

 

எங்கெங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருப்பவை

 

விஷம், அல்லாதவை வேறுபாடின்றி

 

தன்போக்கில் வந்து படிவதையெல்லாம்

 

ஏற்றுக்கொள்ளும் உடம்பின் தோல் பரப்பு.....

 

ஐம்பொறிகளே சுயக்கட்டுப்பாட்டில்

 

இல்லையென்ற ஞானம் வந்ததும்

 

பிறரிடம் குறை காண்பதை நிறுத்தப் பழகலானான்....

 

அதை அடைவது முந்திய ஐந்தைவிடகடினமெனக்

 

கண்டுணர்ந்து இனி செய்வதறியா மூடனானான்...

 

 

 

வால் துண்டு

 

 

விநாயகரை பூஜித்தான் ஆஞ்சனேயரை பஜித்தான்

 

பிரம்மசரியம் கைகூடுவதாய் போக்குக்காட்டியது

 

காண்பவை கேட்பவை சுவைப்பவை முகர்பவை

 

தீண்டுபவைகளால் பொசுபொசுத்துப்போய்விடுமோவென

 

அஞ்சி செயவதறியா.......

 

 

 

பழுது

 

 

’குழாயில் தண்ணீர் இல்லை.....’

 

’வாஷர் தேய்ந்து நீர் வடிந்து

 

வீணாகிக்கொண்டிருக்கிறது...’

 

‘லைட் ஸ்விச்சில் கோளாறு

 

ஷாக் அடிக்குது பியூஸ் போகுது

 

உடனடி மாற்றியாகணும்..’

 

’ட்ரிய்னேஜில் கழிவுநீர்

 

ஓடிப்போகமாட்டேங்குது...

 

மாடியிலிருந்து வரும் சிமண்ட்

 

குழாயில் விள்ளல்கள்.....’

 

குழாயடியில் சிமண்ட் விலகி

 

பாசி படர்ந்துவிட்டது...

 

’அறைக்கதவு அடையமாட்டேங்குது...

 

அலமாரி பூட்டில் கோளாறு.....

 

கூட வாழவந்தவளிடமிருந்து

 

மாறிமாறி ந்துகொண்டிருந்த

 

புகார்களைத் தீர்க்க ஒழுங்காய்

 

ஓடியாடிக்கொண்டிருந்தவன்

 

காலக் கொடுங்காற்றில் அடிபட்டு

 

இனி பழுது பார்க்கவும் பாங்கில்லாது

 

நம்பிக்கையிழந்து பழுதுக்கு அப்பாற்பட்டதை

 

நாடியிருப்பதைத் தெரிந்தும் தெரியாது

 

சரமாரியாய் எய்யப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும்

 

புதிதுபுதிதான புகார்கள் குற்றச்சாட்டல்கள்......

 

 

 

 

ஒரு பூங்காவின் புலம்பல்

 

 

அந்நாளிலிருந்தே, ஆனந்தசயனம் கொள்ளும்

 

ஆதிபகவனின் அருட்காட்சியை கண்டுகளித்தவாறு

 

அனந்தன் காட்டின் துளியாய் கிடந்திருந்தேன் நானிங்கு...

 

காலக்காற்றில் விருட்சங்கள் வீழ்ந்தன. புத்தலைகள்

 

எழுந்தன....சுற்றிலும் வாகனங்கள் விரையும் வீதிகள்

 

பஸ் நிலையங்கள்.,திரை அரங்குகள் அமர்க்களப்பட்டும்

 

இங்குள்ளவர்க்கு, யந்திரவாழ்வில் சற்றேனும் ஓய்ந்திருந்து

 

காற்றுவாங்க என்னை மட்டும் விட்டு வைத்திருந்தனர்......

 

அந்நியர் ஆட்சியை முறியடிக்க வந்துதித்த

 

தேச பிதா கூட அவர் நெடும்பயண பாதையில்

 

என் மண்ணில் கால் பதித்து மக்களை

 

ஆயுத்தமாக்கியிருக்கிறார் ஓர் நாள்......

 

மன்னராட்சியும் அந்நியராட்சியும் மடிந்து

 

எல்லோரும் இந்நாட்டு மைந்தராயினர்...

 

அம்மைந்தரில் ஒருவனே செய்நன்றி மறந்து

 

களபலி செய்த பிதாமஹனின் சிதை பஸ்மம் கூட

 

இங்கே அவர் கால் பதித்த என் மண்ணில் கொணர்ந்து

 

வைத்து மரியாதை செய்தனர் இங்கு வாழ் மக்கள்..

 

அவர் திருஉருவச்சிலை வைத்தனர்.,பெயர் சூட்டினர்,

 

நிலத்தில் பச்சிளம் புல்மெத்தை, பசுமை மரங்கள்...

 

.குழந்தைகள் ஓடிவிளையாடலாம்...,பெரியவர்கள்

 

ஓய்ந்திருக்கலாம்..,வாழ்க்கைச் சுமையை

 

இறக்கி வைக்கலாம், பரஸ்பரம் பங்கு வைக்கலாம்..,

 

“மந்திரி மாளிகைகள், பணம் படைத்தோர்

 

குடியிருப்புக்கள் இருக்கும் பகுதிகளில் மட்டும்தான்

 

இதுக்கெல்லாம் பணம் செலவிடுறாங்க,

 

கடைத்தெரு பக்கம் நாதியற்று கிடந்த

 

இந்த பூங்காவை, போனாபோகட்டுமுண்ணு

 

நம்மைப்போன்ற சாதாரண குடிமக்களுக்காகவும்

 

இத்தனைக்கு அழகுபடுத்தினாங்களே...” -இவ்வாறு

 

சுற்றியுள்ள ஆரவாரத்தினிடையிலும் அமைதித்தீவென

 

கிட்க்கும் என்னைப்பற்றி இங்கு வருகிறவர்கள்

 

பேசுவதைக் கேட்டு பெருமை கொண்டேன்.....

 

ஆண்டாண்டு பிதாமஹனின் ஜயந்தி நாளன்று

 

பூமாலை கொடிதோரணங்களென்று களை கட்டும்..

 

யார் கண் பட்டதோ, இதொன்றும் அதிகம் நாள்

 

நீடிக்க வில்லை....சோர்வில்லா சொல் வல்லவர்கள்,

 

சாதி,மத,அரசியல் பிர்சாரகர்கள், பாட்டுக்காரர்கள்,

 

ஆட்டகாரர்கள் – சதஸினர் இங்கே இலவசமாய்

 

கிடைத்ததில் அகம் குளிர்ந்து ஒலி பெருக்கித்

 

துணையோடு தம் கைவரிசையை

 

அமர்க்களப்படுத்தத் துவங்கினர்.....

 

அமைதியை நாடி வந்தவர்கள் மிரண்டோடினர்...

 

அது போதாதென்று ஆட்சியின் தலை மையமான

 

செயலக வாசலில் எப்போதும் நடைபெற்றுவரும்

 

மறியல், ஆர்ப்பாட்டங்களால் நெடுஞ்சாலை

 

போக்குவரத்து பாதிக்கப்பட்டு அவதிப்படும்

 

பொதுமக்களுக்கிரங்கிய ஒரு அரசியல் பிரமுகர்

 

செயலக வாசலை ஆர்ப்பாட்டங்களிலிருந்து

 

விமுக்தியுறச்செய்து போராட்டக்களம்

 

அங்கிருந்து அப்புறப்படுத்த பிதாமஹன்

 

காட்டிய அறப்போர் பாணியில் உண்ணாநோன்புக்கு

 

இவ்விடத்தில் வந்து சேர.......

 

வாழ்த்த வந்த அரசியல்வாதிகள், அமைச்சர்கள்

 

ஒலிபெருக்கி முன்நின்று ஓவென்ற உரிமை முழக்கம்.

 

அவர் பாணியை பின்பற்றி இனி எல்லோரும்

 

போராட்டக்களம் செயலக வாசலிலிருந்து

 

இங்கே மாற்றி விடுவார்களோ என எங்கள் வயற்றில்

 

நெருப்பு..... ஒலிமாசின் கோர தாக்கலில்

 

இங்கிருந்து தப்பித்துக்கொண்டு என்னைப்போல்

 

ஓட முடியாத பிதாமஹன் என்னிடம் கேட்கிறார்;

 

“என் அடிச்சுவட்டில் வந்ததாய் சொல்லிக்கொள்ளும்

 

இவர்களுக்கு உள்ளையும் புறத்தையும்

 

தூய்மைப்படுத்தி சாந்தி நிலவிட மௌனவிரதத்தையும்

 

போதித்தேனே....,அதை ஏன் மறந்தனர்.......?”

 

 

 

 

 

வெட்கமில்லை

 

 

கடல் கடந்த ராவண தேசத்தில்

 

இப்போதும் சிறார்கள் கல்வி

 

பயின்றுகொண்டிருக்கும்

 

பழம்பெரும் கல்விக்கூடமொன்றை

 

இடித்து படையாளிகளின் பாசறையாக்கிய

 

கொடுமையை உலகச் செய்தி ஊடகங்கள்

 

பாரெல்லாம் பறைச்சாற்றி பகிரங்கப்படுத்தின...

 

ராம ராஜ்யத்தில் பரசுராமன் கடலிலிருந்து

 

கவர்ந்தெடுத்து தானம் தந்த தெற்கு தெற்கொரு

 

தேசத்தின் தலைநகர் மத்தியில்

 

வரலாற்றுப்புகழ் வாய்ந்த, பொன்விழா கண்ட

 

பழம்பெரும் அரசு பள்ளி ஒன்றுண்டு கேளீர்....

 

இப்போதும் ஏழைப்பாழைகளுக்கு

 

இலவசக் கல்வி அளிக்கும் உயர்நிலைப்பள்ளி..

 

யாவரையும் வரவேற்கும், கிளை பரப்பி உயர்ந்தோங்கி நிற்கும்

 

மருத்துவ மகத்துவம் கொண்ட நொச்சி மரம்....,

 

மணலில் காலூன்றி காலங்காலமாய்

 

தவம் செய்யும் பூவரசு விருட்சங்கள்.......,

 

வேறெங்கும் தென்படாத அரிதிலும் அரிதான

 

சுவையான கனி தரும் பசக்க மரம், அழின்னி மரம்....

 

பள்ளிக்குள் மட்டுமா, சுற்றுப்புற மாசுக்களை அகற்றி

 

பசுமையாய் நிழல் விரித்து நிற்கும்

 

இயற்கையின் வரப்பிரசாதம்......

 

வெட்டிமுறித்தகோட்டை பக்கம் அமைந்த

 

பள்ளியை இடித்து தரைமட்டமாக்க தீர்மானமான

 

கையோடு, மரங்களையும் வெட்டிமுறிக்கப்

 

போகிறார்களாம்...,வேரோடுச்சாய்க்கப்போகிறார்கள்...

 

பஸ்நிலையம் கட்டுவதா....?

 

கடைக் கண்ணிகள் செய்வதா...??.

 

இல்லே.......,குப்பைகொட்டிக் குவிப்பதா......???

 

முடிவெடுக்க, சம்பந்தப்பட்ட மெத்தப்படித்த

 

வித்தகர்களின் கலந்தாலோசனை மும்முரம்.....

 

 

யாருக்கும் வெட்கமில்லை என சங்கநாதமாய்

 

கவிபாடி உணர்வூட்ட புரட்சிக்கவியில்லை

 

அங்கின்று......! இருப்பதெல்லாம் குரல்வளமில்லா

 

வெறும் ஒரு “பாட்டாளி”...........

 

 

 

 

 

 

துளஸி

 

 

புதுவீடு கட்டி மனைவி மக்களுடன்

 

குடிவந்து சில நாட்களில்

 

முற்றத்து சிமண்ட் தரையில்

 

பூ ஜாடியொன்று வாங்கி வந்து

 

உன்னை நட்டு நீர் வார்த்து ஆசையுடன்

 

வளர்த்தத் துவங்கினாள் வீட்டுக்காரி.

 

பெரிய ஈடுபாடில்லாதிருந்தும்

 

கொண்டவள் ஆசைக்கு குறுக்கே நிற்கவில்லை,,,

 

காலைக் குளியலின் புத்துணர்ச்சியில்

 

பக்திப்பரவசத்துடன் முற்றத்தில் வந்து

 

நீயிருக்கும் ஜாடியிலும் உன் இலைகளிலும்

 

குங்கும பொட்டிட்டு இறை துதிகள்

 

ஜபித்தவாறு கண்மூடி நின்று உனையும்

 

எதிர் திசையிலிருந்து உன் மீது இளம் கதிர்களை

 

வாரி இறைக்கும் பால சூரியனையும்

 

நமஸ்கரிக்கும் பொழுதுகள்.....

 

விசேஷ தினங்களில் ஊதுவத்திப்புகையாலும்

 

கற்பூர ஆரவத்தியாலும் சேவை...

 

இப்பொ சில நாட்களாக மேல் சன் ஷேடில்

 

குடியேறிய புறாக்களின் கும்மாளம்..

 

கும்பிட்டு நிற்பவள் மீது அடிக்கடி நிகழ்ந்த

 

எச்சாபிஷேகத்தில் வெகுண்டு

 

கிழக்கில் உதிக்கும் சூரியன் மீதா தலைக்கு மேலே

 

தருணம் பார்த்து நிற்கும் புறாக்களின் மீதா

 

கவனம் செலுத்துவது என தத்தளிக்கும் மனதில்

 

உன்னை பிரதிஷ்டிக்கும் அப்பியாசம் தெரியாது

 

உனை சேவிப்பதலிருந்த பழைய வேகம்

 

மெல்ல குறைவது தெரிந்தது....

 

அதோடு குழந்தைகள் கூட கொஞ்ச நாட்கள்

 

இருந்துவிட்டு வர அவள் வெளியூர் பயணம்...

 

முதலில் சில நாட்கள் அலட்டிக்கொள்ளாத நெஞ்சம்..

 

நாள் செல்லச்செல்ல தன் தனிமையுடன்

 

உன் தனிமையும் சேர்ந்துகொண்டபோது..

 

உள்ளுக்குள் என்னமோ ஒரு .......

 

சொல்லத்தெரியவில்லை....

 

வெயிலில் நீ வாடி வதங்கி நிற்பதைக் காணும்போது...

 

சகிக்கமுடியா மன அவசம்.....

 

இப்போதெல்லாம் காலை மாலை வேளைகளில்

 

பூஜை அறை புகும் முன்

 

ஒரு குவளை நீர் உனக்கு வார்க்கும் போது

 

இந்நாள் வரை வெறு யாரிடமிருந்தும்

 

கிடைத்தறியா ஒட்டுணர்வு......

 

 

 

கசிவு

 

 

உணர்ச்சிகள் குமுறிக் கொந்தளித்துக்

 

கொண்டிருந்த காலத்திலெல்லாம்

 

நேரம் காலமில்லாது

 

உணர்ந்தும் உணராமலும் அதன்போக்கில்

 

வெளியேறிக்கொண்டிருந்த

 

படைப்பின் விந்துத்துளிகள்....

 

இப்போதும்

 

உணர்ச்சிகள் குமுறிக்கொண்டுதானிருக்கின்றன...

 

கொந்தளித்துக்கொண்டுதானிருக்கின்றன....

 

ஆனால்......

 

அமித ஆவேசத்தின் அலைவீச்சில்லை

 

வெளியேற்ற, சுயப்பிரக்ஞையுடன்.

 

மீறி, வெகுண்டெழுந்துவிடமுனைந்தால்

 

பின்னின்றுப்பிடித்திழுத்து முடக்கிவிடும்

 

ஒழுக்கு, ஒழுக்க நிவாரணிகள்.....

 

இருந்தும், மூளையின் இசைவின்றியே

 

யாருக்காகவோ கசிந்துகொண்டிருக்கும்

 

செயல்வலு குன்றாத

 

சிருஷ்டியின் கருத்துளிகள்.....

 

 

 

 

 

 

பம்ப் ஹௌஸ்

 

 

எஙகளூரிலும் ஒரு பம்ப் ஹௌஸுண்டு

 

பம்பிங்கில்லா ப்ம்ப் ஹவுஸ்..

 

மன்னராண்ட காலத்தில் திவானின் கூர்மதியில்

 

சீமைபொறிநுட்பத்தில் விளைந்த நற்பணி

 

ஜனப்பெருக்கமிக்கத் தெருக்களின்

 

இடவசதியில்லா புறாக்கூட்டுவாசிகளின்

 

கழிவுநீர் கழிவுகள் பாதாளச்சாக்கடை வழி

 

பம்ப் ஹௌஸ் வந்துசேரும், உயரத்தில் பெரிய

 

டாங்குகளில்-தொட்டிகளில் பம்ப்செய்யப்பட்டு

 

சுத்திகரிப்பு...பின் பக்கத்து நீர்தடத்தில் நிரப்பப்பட்டு...

 

அங்கிருந்து கடலோர பண்ணைக்கு....

 

சுற்றுப்புறவாசிகளுக்கு சுற்றுச்சூழல் பிரச்னையின்றி

 

இராப்பகல் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஹுங்கார நாதம்..

 

 

எல்லோரும் இந்நாட்டு மன்னரானதும்.......

 

பயனாளிகள் பெருகினார்கள்....நீர்த்தடமிருந்த

 

இடத்தில் இப்போது அடுக்குமாடிவீடுக்ள்...

 

காலமாற்றத்திற்கேற்ப அபிவிருத்திப்பண்ண

 

கோடிகள் புரண்டதாய்ச் செய்திகள்....

 

எங்கே போச்சோ.....என்னவாச்சோ...

 

இப்பொ உள்ளதும் போச்சு

 

வீட்டில், வெளியில் கழிவுநீர்

 

பொங்கிப்பிரவிக்கும் கோரம்....

 

தெருக்களில், வீதிகளில் பாதாளச்சாக்கடை

 

பூமிமேல் கழிவுநீர் ஆறாய்

 

ஓடிடும் கண்கொள்ளா காட்சி....

 

மழைக்காலத்தில் ஆஹா ஓஹோ....

 

கண்களும் நாசிகளும் கால்களும் மரத்துப்போய்

 

நெடுநாளாச்சு ஊர்வாசிகள் எங்களுக்கு.....

 

வரலாற்று நினைவுச்சின்னமாய்

 

எங்களூர் பம்ப் ஹௌஸ்....

 

பம்பிங்கில்லா பம்ப் ஹைஸ்....

 

 

 

 

மனமாசுக்கள் அகன்றிட.....

 

பொங்கலோ பொங்கல்

ஆற்றுகால் அம்மைக்கு பொங்கல்

காடும் மலையும் தாண்டி

அனந்த சயனத்தில் அனுக்கிரகம் பொழியும்

புண்ணிய புராதன பூமியில்

வந்து வாழ்ந்தருளும் குடமலைத் தெய்வமே

ஆற்றுகால் அம்மையே

உனக்கு பொங்கலிட்டு வழிபட

குடும்ப கெடுபிடிகளையெல்லாம் மீறி

கூட்டம் கூட்டமாய் ஓடோடி வந்த

உள்ளூர் வெளியூர் மங்கைகள் நாங்கள்

பொங்கல் போடும் உன் திருமுற்றம் இந்நகரம்

எங்கெங்கும் குவிந்து உயரமாய் எழுந்துநிற்பது

குப்பைக்கூளங்களின் மாசுமலையன்றோ....

அவை எரிந்துயரும் நச்சுப்புகையில்

கறுத்திருண்ட ஆகாயமதில்

இப்போதெல்லாம் கருடனல்ல கரும்சிறகுகள்

வீசி,கூர்மையான நகங்கள் நீட்டி பொங்கல்

பானைகளை பறித்திட வட்டமிடும் பருந்துகள்..

“தெரியாதாடீ உனக்கு, இந்த காந்தளூர்’சாலை’

இப்ப இந்த பட்டணத்தின் விளப்பில்சாலையாம்

அடுத்த ஆண்டு பொங்கலுக்கு வரும்போது

இங்கெல்லாம் குப்பைக்கூளங்களை கொணர்ந்து

இறக்கும் லாரிகள் வரிசையாக இருக்குமாம்

அப்பொ அவங்கவங்க வீட்டில்தான் பொங்கல்”

 

 

குப்பைக்கூளங்களின் இடையில்

ஆயிரமாயிரம் அடுப்புக்களில்,

கோயில் பண்டார அடுப்பிலிருந்து பகர்ந்து

வந்த அக்கினி ஜ்வாலையில்

பொங்கி வழியும் பொங்கலோ பொங்கல்...

ஆற்றுகால் அம்மைக்கு பொங்கல்

எங்களையும் உன்னையும் இந்த துர்கதிக்கு

ஆளாக்கியவர்களின் மனமாசுக்கள் அகன்றிட

பொங்கலோ பொங்கல்.....

 

 

விளப்பில் சாலை= புறநகர் பகுதியில் நகர குப்பைக்கூளங்களைக் கொணர்ந்து இயற்கை உரம் தயாரிக்க ஆர்ஜிதம் செய்யப்பட்ட இடம். பத்து அண்டுகளாய் உரத்தொழிற்சாலைத் தொடங்ப்படாமல் குப்பைக்கூளங்களை குவித்துக்கொண்டிருந்ததால் சுற்றுப்புற சுகாதாரம் பாதிக்கப்பட்ட அப்பகுதி வாழ் மக்களின் எழுச்சிக் காரணமாய் கடந்த ஒராண்டு காலமாய் இந்நகர குப்பைக்கூளங்கள் அங்கு கொண்டுப்போகப்படுவதில்லை.2013

 

 

நேற்று இன்று

 

 

தன் காரிய சித்திக்காக

 

பரஸ்பரம் சிரம் கொய்து

 

பொன் தாம்பாளத்தில் வைத்து

 

ஐயனே உம் பாதாரவிந்தத்தில்

 

சுயம் சமர்ப்பித்து

 

சிந்தை குளிர்ந்திருந்தோம் நாங்கள்..........

 

உம்மை தூக்கியெறிந்த பின்னர்

 

சாட்டைவார் வீசி

 

இட்டுச்செல்ல நாதனின்றி

 

பரஸ்பரம் பழி கூறி

 

தந்த கோபுரத்தில்

 

தம் போக்கில் ஆடிக்களிக்கிறோம்......

 

 

 

தேடித் தேடி

 

அமைதியைத் தேடிதேடி

 

அவனியில் சகல சராசரங்களுக்கும்

 

சாந்தியும் சமாதானமும் அளிக்கும்

 

ஆண்டவன் சன்னிதிகளெல்லாம்

 

மாறி மாறிச் சென்றுபார்த்தால்

 

அகத்தை அவனில்

 

லயிக்க விடாத

 

ஆர்ப்பாட்டங்கள்.......,

 

ஆரவாரங்கள்...........,

 

போட்டாப்போட்டிகள்.......,

 

ஒலி,ஒளி,சுற்றுப்புற மாசுக்கள்.....,

 

சந்தைக்கடைகள் போல்,

 

ச்ந்துமுனைகள் போல்,

 

சட்டசபைகள் போல்.......!

 

9-11-2012

 

 

சூக்தங்கள்

 

பலதில் உடன்பட்டாலும்

 

சிலதில் மாறுபட்டால்

 

எதிரியாய் முத்திரை

 

நாட்டிலும்

 

வீட்டிலும்....

 

 

பிறவி வாசனையாய்

 

உடன் வந்த துறை

 

அன்னமிடும் தொழிலாய்

 

அமையாதிருப்பினும்

 

வந்து வாய்த்ததில்

 

முழுத்திறமையைக் காட்டி

 

முன்னுக்கு வர

 

முயற்சி கொள்ளலாகாதா.....

 

2011

 

 

 

இப்படியும் சில நாட்கள்

 

 

சில நாட்கள் இப்படித்தான் விடிகின்றன ஏனோ.......

 

எதையெதையெல்லாமோ செய்து தீர்க்க

 

வெம்பும் மனமுடன் தீவிர சித்தமுடன்

 

முழுமுனைப்பில் களத்தில் இறங்கினால்

 

எதிர்பாராமல் குறுக்கே வந்து விழுந்து

 

கதிகலங்கச் செய்துவிடும் ‘சகுனம் முடக்கிகள்’.....

 

கூடவே வாழ்கிறவர் கூர் சொல்லாக இருக்கலாம்…,

 

தொலைதூரத்திலிருந்து செவிவழி புகும்

 

தொலைபேசி குரல்...,. மின் தடை..,.கணினிக் கோளாறு..,

 

முன் அறிவிப்பின்றி வரும் விருந்துகள்…

 

இன்னும் இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ…!

 

இவற்றிலிருந்தெல்லாம் மீண்டு வருகையில்

 

மரத்துப்போய்விடும் உள்ளம்...,உறுப்புக்கள்....

 

அன்றைய தினமும் வெறுமனெ

 

பாழாய் முடிந்துவிடப்போகிறதே......,

 

மீதியிருக்கும் அற்பசொற்பம் ஆயுள் ஏட்டில்

 

ஒரு தாள் கூட அநியாயமாய்

 

காலகாற்றில் பறந்து மறைந்துபோகவேண்டியதுதானா?

 

அயர்ச்சி..., ஆதங்கம்....முடியப்போகும் நாளின்

 

அந்திம யாமத்தில் மனம் குமைந்து

 

தலைச்சாய்க்க எண்ணுகையில்...

 

எங்கிருந்து, எப்படியென்றுத் தெரியவில்லை

 

ஜில்லென்று, உள்ளுக்குள்ளே பாலாழியாய்

 

நுரை ததும்பி பொங்கும்

 

உன்மத்தம் கொள்ளவைக்கும் உற்சாக போதை.....,ஊக்கம்........

 

அதில் மீண்டும் உருத்தெரியும் கர்ம மார்க்கம்...,சுதர்மம்...,

 

விக்கினங்கள் எல்லாம் கரைந்துருகி....!

 

விஜய தசமி

 

24-10-2012.

 

 

 

விலாபம்

 

 

சாலையும், ஆரியசாலையும்,

 

பழையசாலையும், புத்தன்சாலையும்,

 

சின்னச்சாலயும், வலியசாலையும்.....

 

ஏன், பழம் பெரும் புகழ் வாய்ந்த

 

இந்த வரலாற்று மகிமை கொண்ட

 

காந்தளூர் சாலையையே

 

*விளப்பில் சாலையாக்கிவிட்டார்களே

 

இன்று உன் நாட்டை ஆளவந்தவர்கள்...

 

கொடிபிடிக்கவும் கோஷம் போடவும்

 

பொலீஸ், பட்டாள சேனையை எதிரிடவும்

 

நேரமில்லாது அன்றாட வயிற்றுப்பாட்டுக்கு

 

அல்லல்பட்டு ஓடி நடக்கும் பாமர மக்கள் நாங்கள்

 

நரர்களாய் இங்ஙனம் பிறந்தோம் பூமியில்

 

இந்நகர வாரியின் நடுவில்

 

இந்நரகத்திலிருந்து கரையேற்றுங்கள்

 

திருவனந்தை வாழும் பெருமாளே..

 

 

 

 

கொலைவெறி

 

 

கை வெட்டுவோம், கால் வெட்டுவோம்

 

’குலம் குத்து’வோம், ’சவம் குத்து’வோம்

 

மந்தபுத்திகள், மனநோயாளிகளை

 

வெறிநாய்களைப்போல் அறைந்து கொல்வோம்

 

நோய்ப்படுக்கையில் கைகால் மரத்துப்போய்க் கிடக்கும்

 

வயசாளி பெண்ணாக இருந்தாலும்

 

காம பூர்த்திக்கு இரையாக்குவோம்

 

தந்தையை ஹத்திசெய்யும் தனையர்கள்.....

 

குழந்தைகளை கொன்றிடும் தாய்த் தந்தையர்

 

இன்னும், இன்னும் அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்

 

-இதுதான் இன்றைய எங்கள் புண்ணிய புராதன பூமி....

 

 

 

நகரம் நரகம்

 

புறநகர் பகுதியில் பரந்த நிலப்பரப்பில்

பலநாள் ஆய்வுகள் ஆயுத்தங்கள்

உள்நாட்டு வெளிநாட்டுதொழில்நுட்பக்கூறுகள்

ரஸாயன உள்ளமைப்பு தயாரிப்புக்களுடன்

கோடிகள் செலவிட்ட தளவாடங்கள்

கொட்டுமேளம் குரவைகோரஸ்

ஆரவாரமாய் நிறுவப்பட்ட

நகர குப்பைக்கூளங்கள் பதப்படுத்தி

உரம் செய்யும் தொழிற்சாலை

நகரையும் நாட்டையும் ஆளவந்தவர்களின்

ஆண்டாண்டுகால போட்டாபோட்டி

நிர்வாகத்திறமையின் அறுவடை

நகர் முழுதும் அங்கிங்கினாதபடி

எங்கெங்கும் குப்பைக்கூளக்குவித்தல்கள்

தகனங்கள் புதைத்தல்கள்

சதா நீக்கமற நிறையும்

பிளாஸ்டிக் விஷ புகைச்சுருள்கள்

துர்நாற்ற வாயுமண்டலம்

சுற்றுப்புறச்சூழல்நச்சு

கூட்டம்கூட்டமாய் கொசுக்கள் ஈக்கள்

எலிகள் நாய்கள்

டெங்கிக்காய்ச்சல் பறவைஜுரம்

மலேரியா டைபாய்ட் ஜுரங்கள்

மஞ்சள்காமாலை இன்னும் என்னென்னமோ ஜுரங்கள்

வெறிநாய்க்கடியால் குரைத்துச் சாக்காடுகள்

இத்தனைக்குப்பிறகும்

நீயா நானா

 

 

 

அகவிதை

 

உணர்ச்சிச் சாற்றை

உறிஞ்சிக்குடித்துவிட்டு

வெளியில் உமிழும்

உப்புச்சப்பில்லா

வெறும் குப்பையா

 

 

 

 

கங்கை அன்னையே வணக்கம்

 

சம்ஹாரமூர்த்தியின் ஜடாமுடியிலிருந்து

உக்கிரம் குறைந்து

பூமியில் வீழ்ந்த

ஆகாய கங்கையே

ஓடிவரும் உன்

ஒவ்வொரு துளியிலும்

உனையே தரிசிக்கிறோம்

நாதியற்று அழுகி நாற்றமெடுக்கும்

தெய்வத்தின் இச்சொந்த நகரை

சுத்தம் செய்யும்

நல்நோக்குடந்தானா

சுயமாய் நீ வந்தாய்

எம் இல்லங்களின் புறமும் அகமும்

உரிமையுடன் கடந்து வந்து

ஆசிகள் அனுக்கிரங்கள்

அள்ளி வழங்கினாய்

ஆனால் குன்றாய் குமிந்துவிட்ட

கழிவுப்பொருள் கூம்பல்கள்

உடைந்து ஓடும் மண்ணினடி, வெளி

கழிவுநீர் சாக்கடைகள்

மிதக்கவிட்ட மாமிசமிச்சங்கள்

(நன்றி பூ-நகர மாதாவுக்கா,

முதல்வருக்கா,இல்லை இருவருக்குமா)

இவை மட்டுமா எத்தனையோ நாட்களாய்

அழுகி நாறும் நகரின் கழிவுகள்

யாவற்றையும்உன்னுடன்

ஒழுக்கி கொண்டுவந்து

கங்கை யமுனை காவிரி நகர்களை

இணைத்திடும் இந்த

சரஸ்வதிநகர் பெரும்வீதியை

கரைபுரண்டோடும் ஆறாக்கி

எங்கள் வீடுகளில் தள்ளியது

நியாயமா சொல்

* * *

நிரந்தரத் தீர்வுபணிகளுக்காக

கோடிகள் ஊடகங்களில்

முழக்கிடும் பிரஜாபதிகளே

வானம் கறுக்கையில் எல்லாம்

வீதி நதியாகும்

தெய்வம் பள்ளிகொள்ளும் இந்நகரின்

நடைப்பாதைகளில் ஆங்காங்கு

இல்லாமலாகிவிட்ட சிமண்ட் ஸ்லேப்களின்

இடுக்குகள் வழி

சாக்கடைகளில் வீழ்ந்து கைகால்கள் தலைகள் அடிபட்டு

குற்றுயிரும் கொலைஉயிருமாய்

நடைப்பிண்ங்களாய் செத்துசெத்து

பிழைத்து வாழ்ந்து முடிக்கின்ற

பாவம் பிரஜைகளைப்பற்றி

உங்களுக்குத் தெரியுமா

குறைந்தபட்சம் மழைவெள்ளம்

மூடிக்கிடக்கும் பாதாளச்சாக்கடைகளில்

முழுகி சாகாதிருக்க

கைகால்கள் தலைகள் உடையாதிருக்க

நடைப்பாதைகளில் நடந்துசெல்லவாவது

கொடிவைத்த ஊர்திகளில்

பதம் செய்த வாயுவின் சீதளத்தில்

சுகசயனம் செய்து

முன்னும் பின்னும்

பாதுகாப்புக்கூவல்கள் முழக்கி

பெருவெள்ள அழிவுகளை

நேரில் பார்த்துத் திடுக்கிட

நகர் ஊர்வலம் வரும்

எம் அருமை மக்கள்பதிகளே

மனம் கனியலாகாதா

 

 

 

8 Poems of Neela Padmanabhan read by him in Tamil in The International Festival of Poetry –Kritya 2012 at Trivandrum on January 16 2012,

 

English and Malayalam versions (translated by the poet) are also presented on the occasion.

 

* 1) Passes through soul

 

 

In our place, there is a grandpa,

 

a great grandpa for all.

 

He has good desires

 

for each and everyone.

 

His age no one knows.

 

News flashes out one fine morning

 

Spreading like forest- fire;

 

that he is the owner, of crores and crores of properties.

 

People-local and outside,

 

Friends, foes and bystanders,

 

those who come and go,

 

who had no time till that moment,

 

rushed towards him.

 

“Where is the treasure?”

 

“Where is the treasure?”

 

“Who saw it?”

 

“Who took it?”

 

“Is the thief in the ship itself?”

 

“Ordinary thief or robber?”

 

“Where is the account?”

 

“You have no right,

 

“I am the actual possessor”

 

“As it is public property

 

it is for all countrymen and women”

 

“Grandpa is from our place

 

hence we are the natural possessors”

 

No end to arguments, counter arguments,

 

Seminars, symposiums,

 

heated debates, discussions, judicial cases,

 

twenty-four hour security coverage

 

with electronic camera, secret video footages

 

to find the secret stealing by the self styled possessors inside

 

or the ones from outside,

 

Always turmoil, commotions and confusion.

 

A pollution of noises and clashes;

 

could not blink his eyes, not a moment to recline

 

he passed through the soul.

 

*Tamil word” KADAVUL” ie God means One who passes through the soul

 

 

 

2 Kavi Yoogi (Saint Poet)

 

 

As he uses to exhaust his emotions and feelings

 

lavishly on even petty matters to others

 

a man of letters asks him to write poems

 

writing and writing of poems

 

his emotions feelings urges

 

have become more sharpen

 

intense harden

 

why not you divert your attention on yoga

 

to control your emotions and urges

 

asks a yogi

 

On immersion in yoga

 

all his emotions and urges are

 

more sharpen, intense and harden

 

with the self strength- soul power

 

Now with the unquenched

 

emotions, feelings and urges

 

poems and yoga too

 

dissolved in his life

 

 

 

 

3 VIJAYA DASAMI

 

 

Last year this day

 

he was across the oceans

 

in the foreign land

 

today here in his own house

 

in the pooja room

 

nobody is here

 

loneliness

 

in the front

 

Goddess of words You

 

around You

 

other Deities

 

By forcefully withdrawing

 

his senses from the turmoil of vehicles

 

outside the road

 

and soar thoughts of

 

life’s bitterness

 

he severely tries

 

to dissolve his self

 

to Your lotus feet

 

and Your veena’s

 

nadabrahma

 

 

4 AFTER REMOVING THE NAME

 

 

After death one may go to hell or heaven

 

the cage in which he once lived

 

is now empty

 

it is now kept in a glass box

 

as an exhibiting thing

 

and is being pulled

 

across the country

 

And, the ash

 

after cremation

 

is collected

 

in small earthen pots

 

and is being spread

 

here and there

 

and is kept securely

 

Are all these either for

 

the peace of the soul

 

which is omnipresence

 

or for vacating the memories of the expired ?

 

 

 

 

5 THE DOOR

 

From birth

 

till now

 

cried with grief

 

rocked with pain

 

swelled with joy

 

festered with hate

 

mellowed with love

 

flustered with rage

 

melted with devotion

 

swayed with jealousy

 

and kept on knocking….

 

but the door

 

is yet to open

 

 

 

6 NOON TIME RAIN

 

 

By the forceful

 

small waterfalls

 

from the sunshade

 

light violet

 

kanakambara flowers

 

in the front courtyard

 

are cut down neck-less

 

mind is filled

 

with the mournful

 

darkness of the dusk

 

 

 

 

7 COW

 

 

Looks like cow

 

When it becomes furious

 

as a tiger

 

to butt sharp horns

 

and to kick hard hooves

 

appear mysteriously.

 

 

 

8 CHARIOT ROAD

 

 

Additions

 

those with me;

 

those away from me

 

are subtractions.

 

As the journey of life

 

Continues

 

the mournful song

 

of the krauncha bird

 

as it cries out its heart

 

at parting

 

fluttering its wings;

 

the wounds of heart

 

caused by

 

the arrows of hate

 

As I plough my inner self

 

pell-mell

 

drops of blood

 

get scattered;

 

it is a battlefield.

 

As the universe is shaken and

 

it is a joyous dance

 

arrogance,

 

envy,

 

rage, frustration,

 

the thirst for fame-

 

their sharp points

 

get blunted, are thrown off.

 

Illumination

 

that dispels

 

the darkness of ignorance

 

athwart the eight directions

 

trills along

 

the Lord of the sky-

 

the sun

 

that drives

 

the chariot of time which

 

day after day

 

runs fast

 

along the way

 

that is the way.

 

 

 

BOOK

 

 

As I read and read these books

 

the pages grew apace

 

the book seems endless

 

the moment I stop reading

 

the book is out

 

 

 

THE SEIZURE

 

I waited

 

You came

 

with a pot of toddy

 

and

 

a jack pulp dripping honey

 

Giving me

 

toddy

 

and honey

 

You seized

 

my atma

 

With no time

 

to think about

 

my lost atma

 

I dissolved myself

 

wholly in toddy and honey

 

And I don’t know

 

whether I will get back the atma

 

if I searched for it

 

when the toddy becomes bitter

 

and the honey sour

 

Fire

 

The fulgent tongue

 

of fire

 

hisses

 

as streams of water

 

struggle to stifle it;

 

the fire glows

 

with defiance and fury-

 

the dancing death of

 

fire

 

Translated by R.K.Murthi

 

 

The Pit

 

In the darkness

 

of the pit

 

the snake

 

roused

 

by the charmer’s lute

 

Spreads its hood

 

and dances……..

 

On and on and on………

 

Till it curls

 

and winds

 

and breaks the bones

 

and spits poison……..

 

Lo, there is

 

priceless gem in it

 

Translated by R.K.Murthi

 

 

 

The Ethereal Voice

 

You have missed

 

the last bus;

 

You dare not

 

go on foot;

 

On the long midnight

 

when there is not

 

enough light

 

even to cast a shadow

 

when you wait there

 

wide awake

 

I shall have you

 

quick enough

 

Translated by Nakulan

 

The Walkout

 

A temple-

 

Customary daily worship given up;

 

Its corridors empty of a trace of human being;

 

Its gardens where now roam bandicoots

 

The tower bat-infested

 

The God

 

had walked out

 

and the living skeleton

 

knew not to stop him

 

Translated by Ashoka Mitran

 

Thorn

 

Pick a thorn

 

with another thorn

 

While trying to do so

 

one thorn pricked the other

 

And in a flash

 

blood gushed

 

forth from the flesh

 

Translated by Ma.Dakshinamurthi

 

Bonds

 

The tongue

 

imprisoned

 

In the mouth

 

The red lips

 

Closing in

 

On the bouquet

Translated by R.K.Murthi

 

Sleep

 

in the mother’s womb

 

in her breast’s warmth

 

in the cloth cradle

 

in the creaking crib

 

in father’s embrace

 

on the kora-grass-mat

 

on the cane-spun-couch

 

in the sensuous

 

rapture of the

 

opposite sex

 

on the velvet mattress

 

at children’s touch

 

on the bare earth

 

on the green-bamboo-bier

 

held shoulder-high

 

by

 

F O

 

U R

 

men

 

on the dried dung-cake

 

at the burning ghat

 

in the liberating fire

 

in the six foot earth

 

in the ethereal plain

 

 

Translated by M.S.Ramaswamy

 

 

The Door

 

From birth

 

till now

 

(I have)

 

cried with grief

 

rocked with pain

 

swelled with joy

 

festered with hate

 

mellowed with love

 

flustered with rage

 

melted with devotion

 

swayed with jealousy

 

and kept on

 

knocking…..

 

but the door

 

is yet to open

Translated by R.K.Murthi

 

Chariot Road

 

Additions

 

those with me;

 

those away from me

 

are subtractions.

 

As the journey of life

 

continues

 

the mournful song

 

of the Krauncha bird

 

as it cries out its heart

 

at parting

 

fluttering its wings;

 

The wounds of heart

 

caused by

 

the arrows of hate

 

as I plough my inner self

 

pell-mell

 

drops of blood

 

get scattered

 

It is a battlefield

 

The universe is shaken

 

It is a joyous dance

 

arrogance

 

envy

 

rage

 

frustration

 

the thirst for fame

 

their sharp points

 

get blunted,

 

are thrown off

 

illumination

 

that dispels

 

the darkness of ignorance

 

athwart the eight directions

 

trills along

 

the lord of the sky

 

the sun

 

that drives

 

the chariot of time

 

which day after day

 

runs fast

 

along the way

 

that is the way

 

 

Induction

 

Busy road side of a bazaar

 

A heavy traffic

 

Wave after after wave of pedestraians

 

He moves with a feeling of loneliness

 

Just in front ,an unknown man

 

Whose footsteps are not steady,

 

Moves like a catamaran in the rough sea

 

Clashing with others

 

‘may be a drunkard’

 

‘a drug addict’

 

‘he is going to fall under a vehicle and die’

 

-comments by the people walking along

 

why does he punish himself

 

and destroy his life given by god?

 

While pitying him in the mind

 

What a surprise

 

A feeling of giddiness

 

The whole bazaar is turning round

 

A vomiting sensation

 

To make himself steady

 

And to avoid falling down

 

when catching hold of a nearby lamp post

 

the mind tortures itself

 

by suppressing the body’s uneasiness:

 

‘people may misunderstand

 

connecting me with the man in front

 

and regard me also as

 

another drunkard

 

as another drug addict ‘

 

 

Present

 

In youth

 

full of dreams

 

of the future

 

Mind rummated

 

the past

 

in old age

 

Present is not

 

the present

 

 

 

 

Again And Again

 

Reading and rereading

 

to forget ?

 

Forgetting and forgetting

 

to read ?

 

 

 

Contradictions

 

Doors are opened

 

Not so the mind

 

Smiling faces

 

But the mind?

 

Flowers that blossomed

 

But no odour

 

Eyes are opened

 

No beat in pulse

 

 

 

Song Sung In Silence

 

Wherever one turns,

 

One hears about wars

 

war cries, challenges,

 

suicide squads,

 

murders, massacres

 

threats, dropping of bombshells

 

clashes, calls for war;

 

Good souls living

 

both at home away from it

 

rendering service even to the evil,

 

they are here to do good;

 

they aware

 

they are looking like

 

frightened Ashram fawns.

 

Like a bolt from the blue,

 

there is an island,

 

surrounded by salt water,

 

among the islands,

 

one hears sweet music

 

along with the roar of waves;

 

pollution free atmosphere

 

salt wind sings paeans of praise

 

of the island’s cleanliness;

 

There is heard the song of cuckoo

 

sea water is like a mirror .

 

There one feels

 

human love, and warmth.

 

They have not yet been completely destroyed.

 

Will we destroy it?

 

The song of cuckoo is heard

 

like the song of flute.

 

In the island

 

fearless mermaids,

 

sing in silence,

 

moved by the beauty’s intoxication.

 

Their songs are the echoes of human souls.

 

Translated by K.Gunasekaran

 

 

 

Check Posts

 

No place of birth

 

no language

 

that may be said

 

to be your mother-tongue

 

no style of life

 

that you may say

 

is yours

 

no region

 

claims you,

 

and the check Post

 

despoils the charm

 

of your native place

 

in silence

 

you writhe and shrink

 

in to your own self

 

you writhe in self pity

 

in the tomb of yourself

 

you bear

 

the cross that is

 

but your own self

 

and in this great renunciation

 

you wander on

 

without any

 

place of refuge

 

such a sinner

 

you are.

 

 

 

Microscope

 

We view this world

 

and society

 

through the microscope

 

and we feel elated

 

but when we turn the

 

microscope and view ourselves

 

then all our joyousness

 

comes to a close

 

the mind is restless

 

our rage and

 

excitement cool down

 

Even then

 

the shame of it all

 

is not there

 

why?

 

 

 

Prayer

 

Stop singing

 

when the voice is good

 

Before the finger is swollen

 

sell the veena

 

Untie the anklet

 

before its bells

 

get scattered

 

Before I get bed-ridden

 

place me on the bier.