Poems

Poems

கவிதை

 

கொறோணா காலத்தில்  வந்த  பிறந்த நாள்

 

காலம்  அதன் பாட்டுக்கு தொடரும்  பயணத்தில்

சமய சந்தர்ப்பம் தெரியாமல் இன்றய தினத்தில்  

வந்துவிட்ட பிறந்த நாள்……...

நரனாய் இப்புவியில் பிறவியெடுத்து

எண்பத்திரண்டு ஆண்டுகளா…..?

ஏழெட்டு ஆண்டுக்கள் முன்னாடியே

இளம் காலைப்பொழுதுகளில் படுக்கையிலிருந்து

எழுந்த நேரத்தில் காலைகடன்களை

துவங்குவதிலிருந்து, இரவு நேரம் சென்று,

மீண்டும் படுக்கையை சரணடைவது வரையிலும்  

அன்றாடக் கடமைகளைச் செய்ய

வயோதிக சகஜ, உள்ள உடல் உபாதைகளுடன்

மல்லிடவேண்டிய நிலைமை….

போதுமின்ற அவனி வாழ்வு என்ற

விளிம்பை எட்டிவிட்டிருந்த தினங்கள்……..…..…..

காய்ச்சிக் கலக்கி தீவனம் போடுபவளுக்கும்

சுமையாய்ப் போனோமே என்று தெரியத் தெளிய

உள்ளுக்குள் உருகி, செய்வதறியாது திக்கித் திணறி

நாட்களை நகர்த்திக்கொண்டிருக்கையில்

இந்த கோவிட்19-ன்- கொண்டாட்டம் வேறா…..!……..

தேசம் நாடு பேதமின்றி கொத்துக் கொத்தாய்

மனித உயிர்களை காவு கொள்ளும் செய்திகள்……

வானொலியில், தினத் தாட்களில், தொலைக்காட்சியில்

இன்று சாவு ஒரு லட்சத்தி அறுபதாயிரத்தை

தாண்டிக்கொண்டிருக்கிறதாம் உலகில்….….

நோய்க்கொடுமையில் அவதியுறுவோர்

இருபத்திமூன்று லட்சத்துக்கும் மேலே….

நமது இந்நிய நாட்டில் ஐந்நூறைத் தாண்டிவிட்ட இறப்புகள்… …

பாதிக்கப்பட்டோர் பதினாறாயிரத்துக்கும் மேலே..

இன்னுமின்னும் மேலே மேலே

வளர்ந்துகொண்டிருக்கும் பயமுறுத்தும்

புள்ளிவிவரக் கணக்குகள்……

யாரும் வெளியே போகாதீர்-குறிப்பாய் வயோதிகர்கள்…அறிவிப்புக்கள்

இங்கே வீட்டில் கிழவனும் கிழவியும் மட்டும்…

குழந்தைகள் எல்லாம் வெளியூர்களில்….

வீட்டு வேலைக்கு உதவிசெய்ய

வந்துகொண்டிருந்த வேலைக்காரியும்

அவள் வீட்டைவிட்டு வெளியே

வரமுடியாமல் நின்றுவிட்டாள்…

கொரோணா காலத்திற்கு முன்னாடி

ஆட்டோவில் சில நாட்களுக்கொருமுறையாவது

மாலை நேரங்களில் வெளியேபோய்

மருந்து, பழம் என்றெல்லாம் வாங்குவது இப்போ அசாத்தியம்……..…

காய்கறிகள் வாங்க வெளியே போகும் வீட்டுக்காரிக்கும் தடை….

அத்தியாவசிய பொருட்களுக்கு தொடர்புகொள்ள

பத்திரைகளில் வந்திருந்த தொலைபேசி எண்களை

மாறி மாறி தொடர்புகொண்டபோது……சிலர் உதவினார்கள்…

உதவி செய்ய வந்துகொண்டிருந்தவனின் ஸ்கூட்டர் பறிமுதல்..

அதைத் திரும்பப் பெற பெரும் பாடாகிவிட்ட பின்

யாரையும் மீண்டும் தொந்தரவு செய்யத் தோன்றவில்லை…….

நாகம் தீண்டியவன் தலையில் இடியும் வீழ்ந்ததுபோல்

பழுது பார்க்க எடுத்துச் சென்ற வாஷிங் யந்திரத்தை

சரி பண்ணிய பின் திரும்ப வீட்டுக்குக் கொண்டுவர

போலீஸ் அனுமதி வழங்காததால்

குனிந்து நிமிர்ந்து துணி துவைக்கும் வேலை வேறு புதுசாய்…!  .

நீண்டுகொண்டிருக்கும் லாக் அவுட் காலம்…

தனித்திருக்கவும் விழித்திருக்கவும் மெனக்கெடாத

ஆயுள் ஆரோக்கியத்தைவிடவும்

பொருளீட்டல், உட்பட்ட லௌகீக ஆசை அபிலாஷைகளுக்கு

முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர்களின் நாடுகளில்

ஏறுமுகமாயிருக்கும் கொரோணா சாவுகள், நோயாளிகள்….

இந்த லட்சணத்தில் நாடகத்தின்

உத்வேகமான உச்சகட்டக் காட்சியின்போது

பொருத்தமில்லா அசட்டுப் பாத்திரமாய் காட்சி உணர்வின்றி

மேடைக்கு வந்துவிட்ட பிறந்த தினம்--

மகிழ்ச்சியில்லா திரும்பி வருகை …!..

சொல்லாமல் கொள்ளாமல் வந்துவிட்டு…..

விடைபெறாமல் திரும்பிச் செல்லும்

உனக்கு வாழ்த்துக்கள்……



குறை

 

வாலியை

மகாபலியை

மாய்த்ததை

என்னதான் நியாயங்கள்

நிரப்பினாலும்

ஒப்புக்கொள்ள

மறுக்கும் மனமே

குறையொன்றுமில்லாத

கோவிந்தனாக இருந்தாலும்

அவதாரமென்று

மண்ணுலகில் வந்துவிட்டால்

ஒப்புக்கேனும்

குறை வந்துவிடுமென்று

ஆறுதல் கொள்ளலாகாதா

தனக்குத்தானே?

 

நடப்பியல்

 

அன்றாட வாழ்வில்

மூச்சுத் திணறவைக்கும்

ஒராயிரம் நடப்பியல் உண்மைகள்

நித்தம் நித்தம் நிரந்தரமாய்

குரல்வளையை நெறித்துக்கொண்டிருக்கையில்

உலக மகா தத்துவங்கள்

வரலாற்று ஆவணங்களை

பார்த்துப் பரவசப்படச்சொன்னால்........?!

 

 

மின்னல் இடி மழை

 

பளிச் பளிச்சென்று மின்னல்

விழிகளைக் கூசசெய்யும் போதே

கேட்கப்போகும் பேரிடிச் சத்தத்தில்

திகில் கொண்டு அஞ்சும் நெஞ்சம…

சோவென்ற மழையில்

சோகம் கொண்டாலும்

உள்ளுக்குள் ஒவ்வொன்றாய்

மடல் விரியும் ஒராயிரம்

உவகை மலர்கள்........

இடி மின்னல் தாக்கல்களை தவிர்க்கவும்

தப்பிக்கவும் வழிகள் பற்றி

அடிப்பிரக்ஞை பிராண்டிக்கொண்டிருக்க,

காற்றில் கம்பிப்பிடிப்புக்கு மேலே

உயர்ந்து மடங்கி மழைநீரை நிரப்பி

பொங்கி வழியச்செய்யும்

துணி தாங்கி நிலைகுலையச்செய்யும்

குடையும் கையுமாய்

மழைநீரும் சாக்கடைவெள்ளமும்

சங்கமித்து நதியாய் ஓடும்

வீதிகளில் நகர்வலம்......

வைகாசி வரை காத்திராமல்

காலத்திற்கு முந்தி சித்திரையில்

தன் பிறவி தருணத்திலேயே வந்து

ஆரம்பமானதா இந்த இடி மின்னல் மழை

உறவுப்பிணைப்பு-அன்பு வெறுப்பு சிநேகப்பிடிப்பு......! 

இதோ மீண்டும் பளிச் பளிச்சென்ற மின்னல்

பட படவென்ற பேரிடிச் சத்தம்..

மழை மட்டும் பெய்யவில்லை

சிலரின் ஆர்ப்பாட்ட ஆரவார மிக்க

பயனற்ற பாழ்ச் சொற்களைப்போல்....



வண்டிக்காளை

 

காரணம் புரியாமல்

புகைமூட்டமாய் எந்நேரமும்

மனதில் சூழ்ந்துகொண்டிருக்கும்

சோக வெறுமை,

சுழந்துகொண்டிருக்கும்

அமைதியின்மை

எதையும் செய்யவிடாமல்

கிரியாசக்தியுடன்

ஒத்துழைக்காத

உறுப்புக்கள்

இன்னும் எத்தனை நாள்,

எத்தனை காதமென்று

பாரவண்டியை இழுத்துக்கொண்டிருக்கையில்

சுரீர் சுரீரென்று சாட்டையடிகள்

அதட்டல்கள்.....ஆக்ஞைகள்...எள்ளல்கள்...

ஐயோ பாவம் என்று பார்வையாளர்கள்

பரிதவிக்க….

இன்னும் பாரமேற்றமாட்டார்களா

கொஞ்ச தூரம் கூட போக மாட்டோமா

என்றுஆசைகொள்ளும் அதிசயக் காளைகள்....!


   

வலியும் கிலியும்


வலியை சகித்துக்கொள்ள

நெடுநாள் பயின்று பயின்று

ஒரளவுக்கு பழகமுடிந்தும்

வலிகள் வரப்போகிறதென்ற

ஆரம்ப சைகைகள்

கிடைக்கத் தொடங்கையிலேயே

நெஞ்சில் வந்து உடும்பாய்

கவ்வுக்கொண்டுவிடும்

வரப்போகும் வலியை

நினைந்துள்ள கிலி.......!

அதை அப்புறப்படுத்த

எடுத்துக்கொண்ட

அப்பியாசங்களெல்லாம்

தோல்விக்குமேல் படுதோல்வி

என் செய்வேன்..,.என் செய்வேன்...,

பராபரமே..............

 

 

 

மூடசொர்க்கம்

 

புருஷாயிசின் முக்காலே முண்டாணியும்

கொஞ்சம் விவேகமுடன் வாழ முயன்றதால்

கிடைத்த பயனென்னமோ நரகம்தான்.....!

மிஞ்சியுள்ள மிச்சசொச்சம் நாட்களை

முட்டாளாய் கடத்திவிட்டாலென்ன என்றொரு

யோசனை......, நடக்குமா……?

 

 

வானப்பிரஸ்தம்

 

ஒரின சேர்க்கைக்கு

சமூக அங்கீகாரம் ஒரளவுக்கு

வந்துவிட்டதினால்

நட்பெனும் போர்வையில்

ஊரார் பயமின்றி

அடுத்த ஆசிரமம் வரை காத்திராமல்

உடைபடும் முதல் ஆசிரமம்........

மூன்றாவது ஆசிரமத்துக்கானால்

இன்று போக காடில்லைதான்....

நாட்டிலே, வீட்டிலே பயிலலாம்.....

காம உணர்வுகள் அற்றுப்போன

வாழ்க்கைப் பங்காளி பற்றி

இவ்விஷயத்தில் பயமில்லாவிடிலும்

வேறு பல லௌகிகத்தேவைகளுக்காக

வந்துகொண்டிருக்கும் சீண்டல்களை

மறிகடக்கத் தெரியவேண்டும்....

“பட்டறிந்த தேக சுகம் விட்டுப்போகாமல்”

வேறிடங்களுக்கு தலைகாட்டித் தாவினால்

சீ சீ புளிக்குமென ஒதுக்கிவிடமுயலவேண்டும்...

ஸ்தூலமான லௌகீக வாசனைகளை

ஒரளவுக்கேனும் கட்டுப்பாட்டுக்குள்

நிறுத்த முடிந்தாலும்

உள்ளுக்குள்ளே புதைந்து கிடக்கும்

சூக்குமமான பிறவி வாசனைகளை

அடக்கி ஆளாவிட்டால்

அனர்த்தங்களை பாரெங்கும்

பறைசாத்த காத்திருக்கும்

ஊடகங்கள்.... கவனம்.....

அடக்கியாளல் அப்பியாசம்

தொடரட்டும் கடைசிவரை.....

 



 தலைவன்

 

குருடர்களை குருடன்

இட்டுச்செல்லமுடியாதுதான்

இட்டுச்செல்வதாய்

ஆசைக்காட்டி வந்தவன்

பைட்பைப்பர் ஆகிவிட்டால்...........?

 

 

இப்போதெல்லாம்.......

 

இப்போதெல்லாம்

அவளுக்கே அவளைப் பிடிப்பதில்லை..

உதிர்ந்தது போக மிஞ்சிய

நரைத்த தலைமயிரின் கீழ்த்

தெரியும் வழுக்கை..

ஒளீயிழ்ந்து கண்ணீர்

நிறையும் விழிகள்.......

கீழெ கருமை வளையங்கள்......

சுருக்கங்கள் விழுந்துவிட்ட முகம்..

நிகழ்காலக் கண்ணாடியை விட,

நிழலாகவேனும் சுயமுகத்தின்

சுந்தர சொப்பனங்களை

காட்டி வாட்டும் அசதியின் மயக்கத்தில்

வழுதிச்சென்றுவிடும் உணர்வுகள்…


 

செய்வதறியா...........

பார்க்கலாகாது என நினைந்தாலும்

பார்த்துவிடும் விழிகள்......

கேட்கக்கூடாதவைகளையும்

கேட்டுவிடும் காதுகள்.....

நஞ்சு கலந்ததெனத் தெரிந்தும்

சுவைத்துண்ணத் தயங்காத,

கேட்போரை முள்ளாய் குத்திவிடும்

கூர் நாக்கு....

இசைவின்றி நாற்றம், மணம், சுற்றுப்புற மாசுக்கள்

பேதமின்றி உள் இழுத்துக்கொண்டிருக்கும்

நாசித் துவாரம்....

வீடு வெளி வாயுமண்டலம் நீர் திடப்பொருள்

எங்கெங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருப்பவை

விஷம், அல்லாதவை வேறுபாடின்றி

தன்போக்கில் வந்து படிவதையெல்லாம்

ஏற்றுக்கொள்ளும் உடம்பின் தோல் பரப்பு.....

ஐம்பொறிகளே சுயக்கட்டுப்பாட்டில்

இல்லையென்ற ஞானம் வந்ததும்

பிறரிடம் குறை காண்பதை நிறுத்தப் பழகலானான்....

அதை அடைவது முந்திய ஐந்தைவிடகடினமெனக்

கண்டுணர்ந்து இனி செய்வதறியா மூடனானான்...

 

 

வால் துண்டு

 

விநாயகரை பூஜித்தான் ஆஞ்சனேயரை பஜித்தான்

பிரம்மசரியம் கைகூடுவதாய் போக்குக்காட்டியது

காண்பவை கேட்பவை சுவைப்பவை முகர்பவை

தீண்டுபவைகளால் பொசுபொசுத்துப்போய்விடுமோவென

அஞ்சி செயவதறியா.......

 

 

 

பழுது

 

’குழாயில் தண்ணீர் இல்லை.....’

’வாஷர் தேய்ந்து நீர் வடிந்து

வீணாகிக்கொண்டிருக்கிறது...’

‘லைட் ஸ்விச்சில் கோளாறு

ஷாக் அடிக்குது  பியூஸ் போகுது

உடனடி மாற்றியாகணும்..’

’ட்ரிய்னேஜில் கழிவுநீர்

ஓடிப்போகமாட்டேங்குது...

மாடியிலிருந்து வரும் சிமண்ட்

குழாயில் விள்ளல்கள்.....’

குழாயடியில் சிமண்ட் விலகி

பாசி படர்ந்துவிட்டது...

’அறைக்கதவு அடையமாட்டேங்குது...

அலமாரி பூட்டில் கோளாறு.....

கூட வாழவந்தவளிடமிருந்து

மாறிமாறி ந்துகொண்டிருந்த

புகார்களைத் தீர்க்க ஒழுங்காய்

ஓடியாடிக்கொண்டிருந்தவன்

காலக் கொடுங்காற்றில் அடிபட்டு

இனி பழுது பார்க்கவும் பாங்கில்லாது

நம்பிக்கையிழந்து பழுதுக்கு அப்பாற்பட்டதை

நாடியிருப்பதைத் தெரிந்தும் தெரியாது

சரமாரியாய் எய்யப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும்

புதிதுபுதிதான புகார்கள் குற்றச்சாட்டல்கள்......


 

ஒரு பூங்காவின் புலம்பல்

 

அந்நாளிலிருந்தே, ஆனந்தசயனம் கொள்ளும்

ஆதிபகவனின் அருட்காட்சியை கண்டுகளித்தவாறு

அனந்தன் காட்டின் துளியாய் கிடந்திருந்தேன் நானிங்கு...

காலக்காற்றில் விருட்சங்கள் வீழ்ந்தன. புத்தலைகள்

எழுந்தன....சுற்றிலும் வாகனங்கள் விரையும் வீதிகள்

பஸ் நிலையங்கள்.,திரை அரங்குகள் அமர்க்களப்பட்டும்

இங்குள்ளவர்க்கு, யந்திரவாழ்வில் சற்றேனும் ஓய்ந்திருந்து

காற்றுவாங்க  என்னை மட்டும் விட்டு வைத்திருந்தனர்......

அந்நியர் ஆட்சியை முறியடிக்க வந்துதித்த

தேச பிதா கூட அவர் நெடும்பயண பாதையில்

என் மண்ணில் கால் பதித்து மக்களை

ஆயுத்தமாக்கியிருக்கிறார் ஓர் நாள்......

மன்னராட்சியும் அந்நியராட்சியும் மடிந்து

எல்லோரும் இந்நாட்டு மைந்தராயினர்...

அம்மைந்தரில் ஒருவனே செய்நன்றி மறந்து

களபலி செய்த பிதாமஹனின் சிதை பஸ்மம் கூட

இங்கே அவர் கால் பதித்த என் மண்ணில் கொணர்ந்து

வைத்து மரியாதை செய்தனர் இங்கு வாழ் மக்கள்..

அவர் திருஉருவச்சிலை வைத்தனர்.,பெயர் சூட்டினர்,

நிலத்தில் பச்சிளம் புல்மெத்தை, பசுமை மரங்கள்...

குழந்தைகள் ஓடிவிளையாடலாம்...,பெரியவர்கள்

ஓய்ந்திருக்கலாம்..,வாழ்க்கைச் சுமையை

இறக்கி வைக்கலாம், பரஸ்பரம் பங்கு வைக்கலாம்..,

“மந்திரி மாளிகைகள், பணம் படைத்தோர்

குடியிருப்புக்கள் இருக்கும் பகுதிகளில் மட்டும்தான்

இதுக்கெல்லாம் பணம் செலவிடுறாங்க,

கடைத்தெரு பக்கம் நாதியற்று கிடந்த

இந்த பூங்காவை, போனாபோகட்டுமுண்ணு

நம்மைப்போன்ற சாதாரண குடிமக்களுக்காகவும்

இத்தனைக்கு அழகுபடுத்தினாங்களே...” -இவ்வாறு

சுற்றியுள்ள ஆரவாரத்தினிடையிலும் அமைதித்தீவென

கிட்க்கும் என்னைப்பற்றி இங்கு வருகிறவர்கள்

பேசுவதைக் கேட்டு பெருமை கொண்டேன்.....

ஆண்டாண்டு பிதாமஹனின் ஜயந்தி நாளன்று

பூமாலை கொடிதோரணங்களென்று களை கட்டும்..

யார் கண் பட்டதோ, இதொன்றும் அதிகம் நாள்

நீடிக்க வில்லை....சோர்வில்லா சொல் வல்லவர்கள்,

சாதி,மத,அரசியல் பிர்சாரகர்கள், பாட்டுக்காரர்கள்,

ஆட்டகாரர்கள் – சதஸினர் இங்கே இலவசமாய்

கிடைத்ததில் அகம் குளிர்ந்து ஒலி பெருக்கித்

துணையோடு தம் கைவரிசையை

அமர்க்களப்படுத்தத் துவங்கினர்.....

அமைதியை நாடி வந்தவர்கள் மிரண்டோடினர்...

அது போதாதென்று ஆட்சியின் தலை மையமான

செயலக வாசலில் எப்போதும் நடைபெற்றுவரும்

மறியல், ஆர்ப்பாட்டங்களால் நெடுஞ்சாலை

போக்குவரத்து பாதிக்கப்பட்டு அவதிப்படும்

பொதுமக்களுக்கிரங்கிய ஒரு அரசியல் பிரமுகர்

செயலக வாசலை ஆர்ப்பாட்டங்களிலிருந்து

விமுக்தியுறச்செய்து போராட்டக்களம்

அங்கிருந்து அப்புறப்படுத்த பிதாமஹன்

காட்டிய அறப்போர் பாணியில் உண்ணாநோன்புக்கு

இவ்விடத்தில் வந்து சேர.......

வாழ்த்த வந்த அரசியல்வாதிகள், அமைச்சர்கள்

ஒலிபெருக்கி முன்நின்று ஓவென்ற உரிமை முழக்கம்.

அவர் பாணியை பின்பற்றி இனி எல்லோரும்

போராட்டக்களம் செயலக வாசலிலிருந்து

இங்கே மாற்றி விடுவார்களோ என எங்கள் வயற்றில்

நெருப்பு..... ஒலிமாசின் கோர தாக்கலில்

இங்கிருந்து தப்பித்துக்கொண்டு என்னைப்போல்

ஓட முடியாத பிதாமஹன் என்னிடம் கேட்கிறார்;

“என் அடிச்சுவட்டில் வந்ததாய் சொல்லிக்கொள்ளும்

இவர்களுக்கு உள்ளையும் புறத்தையும்

தூய்மைப்படுத்தி சாந்தி நிலவிட மௌனவிரதத்தையும்

போதித்தேனே....,அதை ஏன் மறந்தனர்.......?”   

 

  

 வெட்கமில்லை

   

கடல் கடந்த ராவண தேசத்தில்

இப்போதும் சிறார்கள் கல்வி

பயின்றுகொண்டிருக்கும்

பழம்பெரும் கல்விக்கூடமொன்றை

இடித்து படையாளிகளின் பாசறையாக்கிய

கொடுமையை உலகச் செய்தி ஊடகங்கள்

பாரெல்லாம் பறைச்சாற்றி பகிரங்கப்படுத்தின...

ராம ராஜ்யத்தில் பரசுராமன் கடலிலிருந்து

கவர்ந்தெடுத்து  தானம் தந்த தெற்கு தெற்கொரு

தேசத்தின் தலைநகர் மத்தியில்

வரலாற்றுப்புகழ் வாய்ந்த, பொன்விழா கண்ட

பழம்பெரும் அரசு பள்ளி ஒன்றுண்டு கேளீர்....

இப்போதும் ஏழைப்பாழைகளுக்கு

இலவசக் கல்வி அளிக்கும் உயர்நிலைப்பள்ளி..

யாவரையும்  வரவேற்கும், கிளை பரப்பி உயர்ந்தோங்கி நிற்கும்

மருத்துவ மகத்துவம் கொண்ட நொச்சி மரம்....,

மணலில் காலூன்றி காலங்காலமாய்

தவம் செய்யும் பூவரசு விருட்சங்கள்.......,

வேறெங்கும் தென்படாத அரிதிலும் அரிதான

சுவையான கனி தரும் பசக்க மரம், அழின்னி மரம்....

பள்ளிக்குள் மட்டுமா, சுற்றுப்புற மாசுக்களை அகற்றி

பசுமையாய் நிழல் விரித்து நிற்கும்

இயற்கையின் வரப்பிரசாதம்......         

வெட்டிமுறித்தகோட்டை பக்கம் அமைந்த

பள்ளியை இடித்து தரைமட்டமாக்க தீர்மானமான

கையோடு, மரங்களையும் வெட்டிமுறிக்கப்

போகிறார்களாம்...,வேரோடுச்சாய்க்கப்போகிறார்கள்...

பஸ்நிலையம் கட்டுவதா....?

கடைக் கண்ணிகள் செய்வதா...??.

இல்லே.......,குப்பைகொட்டிக் குவிப்பதா......???

முடிவெடுக்க, சம்பந்தப்பட்ட மெத்தப்படித்த

வித்தகர்களின் கலந்தாலோசனை மும்முரம்.....

யாருக்கும் வெட்கமில்லை என சங்கநாதமாய்

கவிபாடி உணர்வூட்ட புரட்சிக்கவியில்லை

அங்கின்று......! இருப்பதெல்லாம் குரல்வளமில்லா

வெறும் ஒரு “பாட்டாளி”...........

 

 

துளஸி

 

புதுவீடு கட்டி மனைவி மக்களுடன்

குடிவந்து சில நாட்களில்

முற்றத்து சிமண்ட் தரையில்

பூ ஜாடியொன்று வாங்கி வந்து

உன்னை நட்டு நீர் வார்த்து ஆசையுடன்

வளர்த்தத் துவங்கினாள் வீட்டுக்காரி.

பெரிய ஈடுபாடில்லாதிருந்தும்

கொண்டவள் ஆசைக்கு குறுக்கே நிற்கவில்லை,,,

காலைக் குளியலின் புத்துணர்ச்சியில்

பக்திப்பரவசத்துடன் முற்றத்தில் வந்து

நீயிருக்கும் ஜாடியிலும் உன் இலைகளிலும்

குங்கும பொட்டிட்டு இறை துதிகள்

ஜபித்தவாறு கண்மூடி நின்று உனையும்

எதிர் திசையிலிருந்து உன் மீது இளம் கதிர்களை

வாரி இறைக்கும் பால சூரியனையும்

நமஸ்கரிக்கும் பொழுதுகள்.....

விசேஷ தினங்களில் ஊதுவத்திப்புகையாலும்

கற்பூர ஆரவத்தியாலும் சேவை...

இப்பொ சில நாட்களாக மேல் சன் ஷேடில்

குடியேறிய புறாக்களின் கும்மாளம்..

கும்பிட்டு நிற்பவள் மீது அடிக்கடி நிகழ்ந்த

எச்சாபிஷேகத்தில் வெகுண்டு

கிழக்கில் உதிக்கும் சூரியன் மீதா தலைக்கு மேலே

தருணம் பார்த்து நிற்கும் புறாக்களின் மீதா

கவனம் செலுத்துவது என தத்தளிக்கும் மனதில்

உன்னை பிரதிஷ்டிக்கும் அப்பியாசம் தெரியாது

உனை சேவிப்பதலிருந்த பழைய வேகம்

மெல்ல குறைவது தெரிந்தது....

அதோடு குழந்தைகள் கூட கொஞ்ச நாட்கள்

இருந்துவிட்டு வர அவள் வெளியூர் பயணம்...

முதலில் சில நாட்கள் அலட்டிக்கொள்ளாத நெஞ்சம்..

நாள் செல்லச்செல்ல தன் தனிமையுடன்

உன் தனிமையும் சேர்ந்துகொண்டபோது..

உள்ளுக்குள் என்னமோ ஒரு .......

சொல்லத்தெரியவில்லை....

வெயிலில் நீ வாடி வதங்கி நிற்பதைக் காணும்போது...

சகிக்கமுடியா மன அவசம்.....

இப்போதெல்லாம் காலை மாலை வேளைகளில்

பூஜை அறை புகும் முன்

ஒரு குவளை நீர் உனக்கு வார்க்கும் போது

இந்நாள் வரை வெறு யாரிடமிருந்தும்

கிடைத்தறியா ஒட்டுணர்வு......

 


 கசிவு

 

உணர்ச்சிகள் குமுறிக் கொந்தளித்துக்

கொண்டிருந்த காலத்திலெல்லாம்

நேரம் காலமில்லாது

உணர்ந்தும் உணராமலும் அதன்போக்கில்

வெளியேறிக்கொண்டிருந்த

படைப்பின் விந்துத்துளிகள்....

இப்போதும்

உணர்ச்சிகள் குமுறிக்கொண்டுதானிருக்கின்றன...

கொந்தளித்துக்கொண்டுதானிருக்கின்றன....

ஆனால்......

அமித ஆவேசத்தின் அலைவீச்சில்லை

வெளியேற்ற, சுயப்பிரக்ஞையுடன்.

மீறி, வெகுண்டெழுந்துவிடமுனைந்தால்

பின்னின்றுப்பிடித்திழுத்து முடக்கிவிடும்

ஒழுக்கு, ஒழுக்க நிவாரணிகள்.....

இருந்தும், மூளையின் இசைவின்றியே

யாருக்காகவோ கசிந்துகொண்டிருக்கும்

செயல்வலு குன்றாத

சிருஷ்டியின் கருத்துளிகள்.....




பம்ப் ஹௌஸ்

 

எஙகளூரிலும் ஒரு பம்ப் ஹௌஸுண்டு

பம்பிங்கில்லா ப்ம்ப் ஹவுஸ்..

மன்னராண்ட காலத்தில் திவானின் கூர்மதியில்

சீமைபொறிநுட்பத்தில் விளைந்த நற்பணி

ஜனப்பெருக்கமிக்கத் தெருக்களின்

இடவசதியில்லா புறாக்கூட்டுவாசிகளின்

கழிவுநீர் கழிவுகள் பாதாளச்சாக்கடை வழி

பம்ப் ஹௌஸ் வந்துசேரும், உயரத்தில் பெரிய

டாங்குகளில்-தொட்டிகளில் பம்ப்செய்யப்பட்டு

சுத்திகரிப்பு...பின் பக்கத்து நீர்தடத்தில் நிரப்பப்பட்டு...

அங்கிருந்து கடலோர பண்ணைக்கு....

சுற்றுப்புறவாசிகளுக்கு சுற்றுச்சூழல் பிரச்னையின்றி

இராப்பகல் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஹுங்கார நாதம்..

எல்லோரும் இந்நாட்டு மன்னரானதும்.......

பயனாளிகள் பெருகினார்கள்....நீர்த்தடமிருந்த

இடத்தில் இப்போது அடுக்குமாடிவீடுக்ள்...

காலமாற்றத்திற்கேற்ப அபிவிருத்திப்பண்ண

கோடிகள் புரண்டதாய்ச் செய்திகள்....

எங்கே போச்சோ.....என்னவாச்சோ...

இப்பொ உள்ளதும் போச்சு

வீட்டில், வெளியில் கழிவுநீர்

பொங்கிப்பிரவிக்கும் கோரம்....

தெருக்களில், வீதிகளில் பாதாளச்சாக்கடை

பூமிமேல் கழிவுநீர் ஆறாய்

ஓடிடும் கண்கொள்ளா காட்சி....

மழைக்காலத்தில் ஆஹா ஓஹோ....

கண்களும் நாசிகளும் கால்களும் மரத்துப்போய்

நெடுநாளாச்சு ஊர்வாசிகள் எங்களுக்கு.....

வரலாற்று நினைவுச்சின்னமாய்

எங்களூர் பம்ப் ஹௌஸ்....

பம்பிங்கில்லா பம்ப் ஹைஸ்....


 

மனமாசுக்கள் அகன்றிட.....


பொங்கலோ பொங்கல்

ஆற்றுகால் அம்மைக்கு பொங்கல்

காடும் மலையும் தாண்டி

அனந்த சயனத்தில் அனுக்கிரகம் பொழியும்

புண்ணிய புராதன பூமியில்

வந்து வாழ்ந்தருளும் குடமலைத் தெய்வமே

ஆற்றுகால் அம்மையே

உனக்கு பொங்கலிட்டு வழிபட

குடும்ப கெடுபிடிகளையெல்லாம் மீறி

கூட்டம் கூட்டமாய் ஓடோடி வந்த

உள்ளூர் வெளியூர் மங்கைகள் நாங்கள்

பொங்கல் போடும் உன் திருமுற்றம் இந்நகரம்

எங்கெங்கும் குவிந்து உயரமாய் எழுந்துநிற்பது

குப்பைக்கூளங்களின் மாசுமலையன்றோ....

அவை எரிந்துயரும் நச்சுப்புகையில்

கறுத்திருண்ட ஆகாயமதில்

இப்போதெல்லாம் கருடனல்ல கரும்சிறகுகள்

வீசி,கூர்மையான நகங்கள் நீட்டி பொங்கல்

பானைகளை பறித்திட வட்டமிடும் பருந்துகள்..

“தெரியாதாடீ உனக்கு, இந்த காந்தளூர்’சாலை’

இப்ப இந்த பட்டணத்தின் விளப்பில்சாலையாம்

அடுத்த ஆண்டு பொங்கலுக்கு வரும்போது

இங்கெல்லாம் குப்பைக்கூளங்களை கொணர்ந்து

இறக்கும் லாரிகள் வரிசையாக இருக்குமாம்

அப்பொ அவங்கவங்க வீட்டில்தான் பொங்கல்”

குப்பைக்கூளங்களின் இடையில்

ஆயிரமாயிரம் அடுப்புக்களில்,

கோயில் பண்டார அடுப்பிலிருந்து பகர்ந்து

வந்த அக்கினி ஜ்வாலையில்

பொங்கி வழியும் பொங்கலோ பொங்கல்...

ஆற்றுகால் அம்மைக்கு பொங்கல்

எங்களையும் உன்னையும் இந்த துர்கதிக்கு

ஆளாக்கியவர்களின் மனமாசுக்கள் அகன்றிட

பொங்கலோ பொங்கல்.....



விளப்பில் சாலை= புறநகர் பகுதியில் நகர குப்பைக்கூளங்களைக் கொணர்ந்து இயற்கை உரம் தயாரிக்க ஆர்ஜிதம் செய்யப்பட்ட இடம்.பத்து அண்டுகளாய் உரத்தொழிற்சாலைத் தொடங்ப்படாமல் குப்பைக்கூளங்களை குவித்துக்கொண்டிருந்ததால் சுற்றுப்புற சுகாதாரம் பாதிக்கப்பட்ட அப்பகுதி வாழ் மக்களின் எழுச்சிக் காரணமாய் கடந்த ஒராண்டு காலமாய் இந்நகர குப்பைக்கூளங்கள் அங்கு கொண்டுப்போகப்படுவதில்லை.2013

 

நேற்று இன்று


தன் காரிய சித்திக்காக

பரஸ்பரம் சிரம் கொய்து

பொன் தாம்பாளத்தில் வைத்து

ஐயனே உம் பாதாரவிந்தத்தில்

சுயம் சமர்ப்பித்து

சிந்தை குளிர்ந்திருந்தோம் நாங்கள்..........

உம்மை தூக்கியெறிந்த பின்னர்

சாட்டைவார் வீசி

இட்டுச்செல்ல நாதனின்றி

பரஸ்பரம் பழி கூறி

தந்த கோபுரத்தில்

தம் போக்கில் ஆடிக்களிக்கிறோம்......

 


தேடித் தேடி


அமைதியைத் தேடிதேடி

அவனியில் சகல சராசரங்களுக்கும்

சாந்தியும் சமாதானமும் அளிக்கும்

ஆண்டவன் சன்னிதிகளெல்லாம்

மாறி மாறிச் சென்றுபார்த்தால்

அகத்தை அவனில்

லயிக்க விடாத

ஆர்ப்பாட்டங்கள்.......,

ஆரவாரங்கள்...........,

போட்டாப்போட்டிகள்.......,

ஒலி,ஒளி,சுற்றுப்புற மாசுக்கள்.....,

சந்தைக்கடைகள் போல்,

ச்ந்துமுனைகள் போல்,

சட்டசபைகள் போல்.......!


9-11-2012



  

சூக்தங்கள்


பலதில் உடன்பட்டாலும்

சிலதில் மாறுபட்டால்

எதிரியாய் முத்திரை

நாட்டிலும்

வீட்டிலும்....

பிறவி வாசனையாய்

உடன் வந்த துறை

அன்னமிடும் தொழிலாய்

அமையாதிருப்பினும்

வந்து வாய்த்ததில்

முழுத்திறமையைக் காட்டி

முன்னுக்கு வர

முயற்சி கொள்ளலாகாதா.....


2011



 

இப்படியும் சில நாட்கள்


 சில நாட்கள் இப்படித்தான் விடிகின்றன ஏனோ.......

எதையெதையெல்லாமோ செய்து தீர்க்க

வெம்பும் மனமுடன் தீவிர சித்தமுடன்

முழுமுனைப்பில் களத்தில் இறங்கினால்

எதிர்பாராமல் குறுக்கே வந்து விழுந்து

கதிகலங்கச் செய்துவிடும் ‘சகுனம் முடக்கிகள்’.....

கூடவே வாழ்கிறவர் கூர் சொல்லாக இருக்கலாம்…,

தொலைதூரத்திலிருந்து செவிவழி புகும்

தொலைபேசி குரல்...,. மின் தடை..,.கணினிக் கோளாறு..,

முன் அறிவிப்பின்றி வரும் விருந்துகள்…

இன்னும் இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ…!

இவற்றிலிருந்தெல்லாம் மீண்டு வருகையில்

மரத்துப்போய்விடும் உள்ளம்...,உறுப்புக்கள்....

அன்றைய தினமும் வெறுமனெ

பாழாய் முடிந்துவிடப்போகிறதே......,

மீதியிருக்கும் அற்பசொற்பம் ஆயுள் ஏட்டில்

ஒரு தாள் கூட அநியாயமாய்

காலகாற்றில் பறந்து மறைந்துபோகவேண்டியதுதானா?

அயர்ச்சி..., ஆதங்கம்....முடியப்போகும் நாளின்

அந்திம யாமத்தில் மனம் குமைந்து

தலைச்சாய்க்க எண்ணுகையில்...

எங்கிருந்து, எப்படியென்றுத் தெரியவில்லை

ஜில்லென்று, உள்ளுக்குள்ளே பாலாழியாய்

நுரை ததும்பி பொங்கும்

உன்மத்தம் கொள்ளவைக்கும் உற்சாக போதை.....,ஊக்கம்........

அதில் மீண்டும் உருத்தெரியும் கர்ம மார்க்கம்...,சுதர்மம்...,

விக்கினங்கள் எல்லாம் கரைந்துருகி....!

விஜய தசமி


24-10-2012.


 

 

விலாபம்

 

சாலையும், ஆரியசாலையும்,

பழையசாலையும், புத்தன்சாலையும்,

சின்னச்சாலயும், வலியசாலையும்.....

ஏன், பழம் பெரும் புகழ் வாய்ந்த

இந்த வரலாற்று மகிமை கொண்ட

காந்தளூர் சாலையையே

*விளப்பில் சாலையாக்கிவிட்டார்களே

இன்று உன் நாட்டை ஆளவந்தவர்கள்...

கொடிபிடிக்கவும் கோஷம் போடவும்

பொலீஸ், பட்டாள சேனையை எதிரிடவும்

நேரமில்லாது அன்றாட வயிற்றுப்பாட்டுக்கு

அல்லல்பட்டு ஓடி நடக்கும் பாமர மக்கள் நாங்கள்

 

நரர்களாய் இங்ஙனம் பிறந்தோம் பூமியில்

இந்நகர வாரியின் நடுவில்

இந்நரகத்திலிருந்து கரையேற்றுங்கள்

திருவனந்தை வாழும் பெருமாளே..



 கொலைவெறி


கை வெட்டுவோம், கால் வெட்டுவோம்

’குலம் குத்து’வோம், ’சவம் குத்து’வோம்

மந்தபுத்திகள், மனநோயாளிகளை

வெறிநாய்களைப்போல் அறைந்து கொல்வோம்

நோய்ப்படுக்கையில் கைகால் மரத்துப்போய்க் கிடக்கும்

வயசாளி பெண்ணாக இருந்தாலும்

காம பூர்த்திக்கு இரையாக்குவோம்

தந்தையை ஹத்திசெய்யும் தனையர்கள்.....

குழந்தைகளை கொன்றிடும் தாய்த் தந்தையர்

இன்னும், இன்னும் அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்

-இதுதான் இன்றைய எங்கள் புண்ணிய புராதன பூமி....

 

 

நகரம் நரகம்


புறநகர் பகுதியில் பரந்த நிலப்பரப்பில்

பலநாள் ஆய்வுகள் ஆயுத்தங்கள்

உள்நாட்டு வெளிநாட்டுதொழில்நுட்பக்கூறுகள்

ரஸாயன உள்ளமைப்பு தயாரிப்புக்களுடன்

கோடிகள் செலவிட்ட தளவாடங்கள்

கொட்டுமேளம் குரவைகோரஸ்

ஆரவாரமாய் நிறுவப்பட்ட

நகர குப்பைக்கூளங்கள் பதப்படுத்தி

உரம் செய்யும் தொழிற்சாலை

நகரையும் நாட்டையும் ஆளவந்தவர்களின்

ஆண்டாண்டுகால போட்டாபோட்டி

நிர்வாகத்திறமையின் அறுவடை

நகர் முழுதும் அங்கிங்கினாதபடி

எங்கெங்கும் குப்பைக்கூளக்குவித்தல்கள்

தகனங்கள் புதைத்தல்கள்

சதா நீக்கமற நிறையும்

பிளாஸ்டிக் விஷ புகைச்சுருள்கள்

துர்நாற்ற வாயுமண்டலம்

சுற்றுப்புறச்சூழல்நச்சு

கூட்டம்கூட்டமாய் கொசுக்கள் ஈக்கள்

எலிகள் நாய்கள்

டெங்கிக்காய்ச்சல் பறவைஜுரம்

மலேரியா டைபாய்ட் ஜுரங்கள்

மஞ்சள்காமாலை இன்னும் என்னென்னமோ ஜுரங்கள்

வெறிநாய்க்கடியால் குரைத்துச் சாக்காடுகள்

இத்தனைக்குப்பிறகும்

நீயா நானா


 

 

அகவிதை

 

உணர்ச்சிச் சாற்றை

உறிஞ்சிக்குடித்துவிட்டு

வெளியில் உமிழும்

உப்புச்சப்பில்லா

வெறும் குப்பையா



 

கங்கை அன்னையே வணக்கம்


சம்ஹாரமூர்த்தியின் ஜடாமுடியிலிருந்து

உக்கிரம் குறைந்து

பூமியில் வீழ்ந்த

ஆகாய கங்கையே

ஓடிவரும் உன்

ஒவ்வொரு துளியிலும்

உனையே தரிசிக்கிறோம்

நாதியற்று அழுகி நாற்றமெடுக்கும்

தெய்வத்தின் இச்சொந்த நகரை

சுத்தம் செய்யும்

நல்நோக்குடந்தானா

சுயமாய் நீ வந்தாய்

எம் இல்லங்களின் புறமும் அகமும்

உரிமையுடன் கடந்து வந்து

ஆசிகள் அனுக்கிரங்கள்

அள்ளி வழங்கினாய்

ஆனால் குன்றாய் குமிந்துவிட்ட

கழிவுப்பொருள் கூம்பல்கள்

உடைந்து ஓடும் மண்ணினடி, வெளி

கழிவுநீர் சாக்கடைகள்

மிதக்கவிட்ட மாமிசமிச்சங்கள்

(நன்றி பூ-நகர மாதாவுக்கா,

முதல்வருக்கா,இல்லை இருவருக்குமா)

இவை மட்டுமா எத்தனையோ நாட்களாய்

அழுகி நாறும் நகரின் கழிவுகள்

யாவற்றையும்உன்னுடன்

ஒழுக்கி கொண்டுவந்து

கங்கை யமுனை காவிரி நகர்களை

இணைத்திடும் இந்த

சரஸ்வதிநகர் பெரும்வீதியை

கரைபுரண்டோடும் ஆறாக்கி

எங்கள் வீடுகளில் தள்ளியது

நியாயமா சொல்

* * *

நிரந்தரத் தீர்வுபணிகளுக்காக

கோடிகள் ஊடகங்களில்

முழக்கிடும் பிரஜாபதிகளே

வானம் கறுக்கையில் எல்லாம்

வீதி நதியாகும்

தெய்வம் பள்ளிகொள்ளும் இந்நகரின்

நடைப்பாதைகளில் ஆங்காங்கு

இல்லாமலாகிவிட்ட சிமண்ட் ஸ்லேப்களின்

இடுக்குகள் வழி

சாக்கடைகளில் வீழ்ந்து கைகால்கள் தலைகள் அடிபட்டு

குற்றுயிரும் கொலைஉயிருமாய்

நடைப்பிண்ங்களாய் செத்துசெத்து

பிழைத்து வாழ்ந்து முடிக்கின்ற

பாவம் பிரஜைகளைப்பற்றி

உங்களுக்குத் தெரியுமா

குறைந்தபட்சம் மழைவெள்ளம்

மூடிக்கிடக்கும் பாதாளச்சாக்கடைகளில்

முழுகி சாகாதிருக்க

கைகால்கள் தலைகள் உடையாதிருக்க

நடைப்பாதைகளில் நடந்துசெல்லவாவது

கொடிவைத்த ஊர்திகளில்

பதம் செய்த வாயுவின் சீதளத்தில்

சுகசயனம் செய்து

முன்னும் பின்னும்

பாதுகாப்புக்கூவல்கள் முழக்கி

பெருவெள்ள அழிவுகளை

நேரில் பார்த்துத் திடுக்கிட

நகர் ஊர்வலம் வரும்

எம் அருமை மக்கள்பதிகளே

மனம் கனியலாகாதா



***************************************************************** 

 

 8 Poems of Neela Padmanabhan read by him in Tamil in The International Festival of Poetry –Kritya 2012 at Trivandrum on January 16 2012,

English and Malayalam versions (translated by the poet) are also presented on the occasion. 



Passes through soul


In our place, there is a grandpa,

a great grandpa for all.

He has good desires

for each and everyone.

His age no one knows.

News flashes out one fine morning

Spreading like forest- fire;

that he is the owner, of crores and crores of properties.

People-local and outside,

Friends, foes and bystanders,

those who come and go,

who had no time till that moment,

rushed towards him.

“Where is the treasure?”

“Where is the treasure?”

“Who saw it?”

“Who took it?”

“Is the thief in the ship itself?”

“Ordinary thief or robber?”

“Where is the account?”

“You have no right,

“I am the actual possessor”

“As it is public property

it is for all countrymen and women”

 “Grandpa is from our place

hence we are the natural possessors”

No end to arguments, counter arguments,

Seminars, symposiums,

heated debates, discussions, judicial cases,

twenty-four hour security coverage

with electronic camera, secret video footages

to find the secret stealing by the self styled possessors inside

or the ones from outside,

Always turmoil, commotions and confusion.

A pollution of noises and clashes;

could not blink his eyes, not a moment to recline

he passed  through the soul.

 

*Tamil word” KADAVUL” ie God means One who passes through the soul


 

 

Kavi Yoogi (Saint Poet)


As he uses to exhaust his emotions and feelings

lavishly on even petty matters to others

a man of letters asks him to write poems

writing and writing of poems

his emotions feelings urges

have become more sharpen

intense harden

why not you divert your attention on yoga

to control your emotions and urges

asks a yogi

On immersion in yoga

all his emotions and urges are

more sharpen, intense and harden

with the self strength- soul power

Now with the unquenched

emotions, feelings and urges

poems and yoga too

dissolved in his life

 

 


VIJAYA DASAMI

 

Last year this day

he was across the oceans

in the foreign land

today here in his own house

in the pooja room

nobody is here

loneliness

in the front

Goddess of words You

around You

other Deities

By forcefully withdrawing

his senses from the turmoil of vehicles

outside the road

and soar thoughts of

life’s bitterness

he severely tries

to dissolve his self

to Your lotus feet

and Your veena’s

nadabrahma



 

AFTER REMOVING THE NAME


After death one may go to hell or heaven

the cage in which he once lived

is now empty

it is now kept in a glass box

as an exhibiting thing

and is being pulled

across the country

And, the ash

after cremation

is collected

in small earthen pots

and is being spread

here and there

and is kept securely

Are all these either for

the peace of the soul

which is omnipresence

or for vacating the memories of the expired ?


 

THE DOOR


From birth

till now

cried with grief

rocked with pain

swelled with joy

festered with hate

mellowed with love

flustered with rage

melted with devotion

swayed with jealousy

and kept on knocking….

but the door

is yet to open

 



NOON TIME RAIN


By the forceful

small waterfalls

from the sunshade

light violet

kanakambara flowers

in the front courtyard

are cut down neck-less

mind is filled

with the mournful

darkness of the dusk

 

 

COW


Looks like cow

When it becomes furious

as a tiger

to butt sharp horns

and to kick hard hooves

appear mysteriously.



 

CHARIOT ROAD


Additions

those with me;

those away from me

are subtractions.

As the journey of life

Continues

the mournful song

of the krauncha bird

as it cries out its heart

at parting

fluttering its wings;

the wounds of heart

caused by

the arrows of hate

As I plough my inner self

pell-mell

drops of blood

get scattered;

it is a battlefield.

As the universe is shaken and

it is a joyous dance

arrogance,

envy,

rage, frustration,

the thirst for fame-

their sharp points

get blunted, are thrown off.

Illumination

that dispels

the darkness of ignorance

athwart the eight directions

trills along

the Lord of the sky-

the sun

that drives

the chariot of time which

day after day

runs fast

along the way

that is the way.

 


BOOK

 

As I read and read these books

the pages grew apace

the book seems endless

the moment I stop reading

the book is out



THE SEIZURE


I waited

You came

with a pot of toddy

and

a jack pulp dripping honey

Giving me

toddy

and honey

You seized

my atma

With no time

to think about

my lost atma

I dissolved myself

wholly in toddy and honey

And I don’t know

whether I will get back the atma

if I searched for it

when the toddy becomes bitter

and the honey sour


 

Fire

 

The fulgent tongue

of fire

hisses

as streams of water

struggle to stifle it;

the fire glows

with defiance and fury-

the dancing death of

fire

 

Translated by R.K.Murthi



  

The Pit


In the darkness

of the pit

the snake

roused

by the charmer’s lute

Spreads its hood

and dances……..

On and on and on………

Till it curls

and winds

and breaks the bones

and spits poison……..

Lo, there is

priceless gem in it

 

Translated by R.K.Murthi



The Ethereal Voice


You have missed

the last bus;

You dare not

go on foot;

On the long midnight

when there is not

enough light

even to cast a shadow

when you wait there

wide awake

I shall have you

quick enough

 

Translated by Nakulan

 

 

The Walkout


A temple-

Customary daily worship given up;

Its corridors empty of a trace of human being;

Its gardens where now roam bandicoots

The tower bat-infested

The God

had walked out

and the living skeleton

knew not to stop him


Translated by Ashoka Mitran



 

Thorn


Pick a thorn

with another thorn

While trying to do so

one thorn pricked the other

And in a flash

blood gushed

forth from the flesh


Translated by Ma.Dakshinamurthi

 

 Bonds

 

The tongue

imprisoned

In the mouth

The red lips

Closing in

On the bouquet

 

Translated by R.K.Murthi



 

Sleep


in the mother’s womb

in her breast’s warmth

in the cloth cradle

in the creaking crib

in father’s embrace

on the kora-grass-mat

on the cane-spun-couch

in the sensuous

rapture of the

opposite sex

on the velvet mattress

at children’s touch

on the bare earth

on the green-bamboo-bier

held shoulder-high

by FOUR men

on the dried dung-cake

at the burning ghat

in the liberating fire

in the six foot earth

in the ethereal plain

         

 

Translated by M.S.Ramaswamy



 

The Door

 

From birth

till now

(I have)

cried with grief

rocked with pain

swelled with joy

festered with hate

mellowed with love

flustered with rage

melted with devotion

swayed with jealousy

and kept on

knocking…..

but the door

is yet to open

 

Translated by R.K.Murthi

 

 

Chariot Road

 

Additions

those with me;

those away from me

are subtractions.

As the journey of life

continues

the mournful song

of the Krauncha bird

as it cries out its heart

at parting

fluttering its wings;

The wounds of heart

caused by

the arrows of hate

as I plough my inner self

pell-mell

drops of blood

get scattered

It is a battlefield

The universe is shaken

It is a joyous dance

arrogance

envy

rage

frustration

the thirst for fame

their sharp points

get blunted,

are thrown off

illumination

that dispels

the darkness of ignorance

athwart the eight directions

trills along

the lord of the sky

the sun

that drives

the chariot of time

which day after day

runs fast

along the way

that is the way

 



Induction


Busy road side of a bazaar

A heavy traffic

Wave after after wave of pedestraians

He moves with a feeling of loneliness

Just in front ,an unknown man

Whose footsteps are not steady,

Moves like a  catamaran in the rough sea

Clashing with others

‘may be a drunkard’

‘a drug addict’

‘he is going to fall under a vehicle and die’

-comments by the people walking along

why does he punish himself

and destroy his life given by god?

While pitying him in the mind

What a surprise

A feeling of giddiness

The whole bazaar is turning round

A vomiting sensation

To make himself steady

And to avoid falling down

when catching hold of a nearby lamp post

the mind tortures itself

by suppressing the body’s uneasiness:

‘people may misunderstand

connecting me with the man in front

and regard me also as

another drunkard

as another drug addict ‘



 

Present


In youth

full of dreams

of the future

Mind rummated

the past

in old age

Present is not

the present

 

 

Again And Again

 

Reading and rereading

to forget ?

Forgetting and forgetting

to read ?

 


 

Contradictions


Doors are opened

Not so the mind

Smiling faces

But the mind?

Flowers that blossomed

But no odour

Eyes are opened

No beat in pulse

 

 

Song Sung In Silence

 

Wherever one turns,

One hears about wars

war cries, challenges,

suicide squads,

murders, massacres

threats, dropping of bombshells

clashes, calls for war;

Good souls living

both at home away from it

rendering service even to the evil,

they are here to do good;

they aware

they are looking like

frightened Ashram fawns.

Like a bolt from the blue,

there is an island,

surrounded by salt water,

among the islands,

one hears sweet music

along with the roar of waves;

pollution free atmosphere

salt wind sings paeans of praise

of the island’s cleanliness;

There is heard the song of cuckoo

sea water is like a mirror .

There one feels

human love, and warmth.

They have not yet been completely destroyed.

Will we destroy it?

The song of cuckoo is heard

like the song of flute.

In the island

fearless mermaids,

sing in silence,

moved by the beauty’s intoxication.

Their songs are the echoes of human souls.

 

Translated  by K.Gunasekaran



 

Check Posts


No place of birth

no language

that may be said

to be your mother-tongue

no style of life

that you may say

is yours

no region

claims you,

and the check Post

despoils the charm

of your native place

in silence

you writhe and shrink

in to your own self

you writhe in self pity

in the tomb of yourself

you bear

the cross that is

but your own self

and in this great renunciation

you wander on

without any

place of refuge

such a sinner

you are.

 

 

Microscope


We view this world

and society

through the microscope

and we feel elated

but when we turn the

microscope and view ourselves

then all our joyousness

comes to a close

the mind is restless

our rage and

excitement cool down

Even then

the shame of it all

is not there

why?

 

 



Prayer


Stop singing

when the voice is good

Before the finger is swollen

sell the veena

Untie the anklet

before its bells

get scattered

Before I get bed-ridden

place me on the bier.